Provincietoer – Utrecht

Na het bericht dat ik als provincieambassadeur voor Utrecht mocht plaatsnemen in het zadel van de Suzuki GSX-S1000GX, was ik enerzijds enthousiast, maar anderzijds was er ook wel een lichte aarzeling. Ik trek er best vaak op uit met de motor, ook voor kleinere ritjes, maar echt een vaste route in alleen de provincie Utrecht heb ik niet. Het is niet groot, best druk ook en daarom gaat het meestal al snel richting het oosten of zuiden, waar het gewoon wat ruimtelijker is. Van de andere kant maakt juist de bescheiden oppervlakte en het feit dat er twee grote plaatsen in de provincie liggen, het ook een mooie uitdaging om een route van ongeveer tweehonderd kilometer uit te zetten. Een beetje grofweg gemeten is de provinciegrens zelf in totaal iets meer dan driehonderd kilometer lang, dus daarbinnen moet best het één en ander mogelijk zijn. Hoewel ik zelf in de stad woon, zoek ik met de motor juist altijd de rust op. Drukke wegen en grote(re) plaatsen mijd ik zoveel mogelijk en dat was ook de doelstelling van deze provincietour: zoveel mogelijk via kleinere (land)wegen de provincie doorkruisen. Wat uiteindelijk best een uitdaging blijkt, zeker omdat de agglomeratie Maarssen, Utrecht, Nieuwegein en Vianen zich bijna volledig van noord naar zuid over de provincie uitstrekt, om over de A2 en A12, die Utrecht van noord naar zuid en oost naar west doorkruisen, nog maar te zwijgen.

De route begint en eindigt op een bijzondere plek: Slot Zeist. Dit heel centraal in de provincie gelegen, uit de zeventiende eeuw stammende slot werd ooit gebouwd als lustoord in opdracht van Willem Adriaan van Nassau. Sinds 1924 is het in handen van de gemeente Zeist, dat het in 1969 volledig liet restaureren en weer terugbrengen in oorspronkelijke staat. Tegenwoordig vervult het meerdere functies, als congres- en vergadercentrum, trouwlocatie en er is een orangerie waar je heerlijk kunt lunchen. Liefhebbers van groen kunnen bovendien hun hart ophalen in de prachtige tuinen rond het slot.

Omdat de kilometerteller nog altijd op nul staat, blijft het voor nu bij een vluchtige blik. Tijd om de viercilinder eens aan het werk te zetten. Vanaf Slot Zeist gaat het eerst richting het zuiden, waar we een klein stukje Bunnik meepakken alvorens we onder de A12 doorsnellen en achter Odijk het stedelijke weer voor het landelijke verruilen. Het meest voor de hand liggend zou zijn om nu bij Wijk bij Duurstede de Rijn- en Lekdijk op te sturen om van daaruit richting Amerongen te gaan. Een prachtige stuurweg, maar niet onomstreden. Met name niet in de weekenden wanneer massa’s weggebruikers zich over de dijk begeven. Er is echter ook een zeker niet minder mooi alternatief, die je eerst via open weidelandschappen richting het groen van de Utrechtse heuvelrug leiden. Onderweg passer je verschillende fotogenieke plaatsen als Kasteel Sandenburg en Culinair Landgoed Parc Broekhuizen onder de rook van Leersum. Niet veel minder mooi trouwens is Kasteel Amerongen dat je niet veel later passeert. Wie inmiddels wel toe is aan een bakje koffie, vindt bij HCR Buitenlust in Amerongen trouwens een prachtig terras.

Datzelfde Amerongen tekent meteen ook voor het meest zuidelijke puntje van de route, vanaf hier gaat het namelijk richting het noorden, en wel via de Bergweg. Die naam verwijst naar het hoogste punt van de provincie, namelijk de Amerongse Berg. Met een hoogte van nog geen 70 meter boven NAP klinkt het op papier overigens een stuk spectaculairder dan het in de praktijk is. Opdat je het weet!

Via het lommerrijke Amerongse Bosch rijden we verder naar Overberg, vanwaar het naar Maarsbergen gaat, waarbij je andermaal onder de A12 kruist, ditmaal ga je er echter overheen.

Wat volgt is een soort van slalom langs kleinere dorpjes, waaronder Achterveld, onder liefhebbers van klassieke motoren wellicht bekend van de jaarlijkse Café Racer Dag. Onderweg kom je ook nog langs Landgoed Den Treek-Henschoten, ook een mooi onderwerp voor het schieten van een kiekje. Het landgoed ligt mooi tussen het groen van de Utrechtse Heuvelrug, waar momenteel vaak de wolf wordt gesignaleerd. Dus mocht je nog een ommetje te voet door de omgeving willen maken: een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Na Achterveld wordt het vizier gericht op de Loosdrechtse Plassen. Wil je perse binnen de provinciegrenzen blijven, dan betekent dat óf een stuk snelweg, óf een stuk van Amersfoort meepakken. Geen optie, daarom wordt tussen Amersfoort en Nijkerk een pietepeuterig stukje Gelderland meegepakt. Nog geen tien kilometer, en omdat de route bijna 215 kilometer lang is, blijven er nog 204 echter Utrecht-kilometers over. Dus eigenlijk is het geen valsspelen…

Achter Eemdijk pakken we de gelijknamige, werkelijk schitterende dijkweg naar Eembugge. Bij Baarn gaat het onder de A1 door naar het tussen de bossen gelegen Lage Vuursche. Een klein, pittoresk dorp met tientallen achttiende- en negentiende-eeuwse rijksmonumenten. In de directe omgeving zijn ook meerdere kastelen te bewonderen, maar die laten wij nu even voor wat ze zijn. Het dorp heeft namelijk ook verschillende mooie plekken om even rustig de lauweren te laten rusten, voor je aan de laatste honderd kilometer van de route begint.

Achter Maartensdijk moet er weer een snelweg worden overwonnen, dit keer de A27, waarna een etappe door een minder bosrijk, maar meer ‘waterig’ deel tot aan Maarssen wacht. Een mooi stukje, waarbij je onder meer langs de Vecht rijdt naar Oud Zuilen, waar Bistro Belle een prachtig terras met uitzicht over de Vecht biedt. We zijn inmiddels onder de rook van Utrecht aanbeland en dat betekent onvermijdelijk dat het ook wat drukker wordt. Gelukkig niet voor heel lang, want na Broeckland, met de A2 eenmaal in de spiegels, dient zich op weg in zuidelijke richting alweer het meer ruimtelijke achterland aan. Iets minder groen qua bomen, wat meer grasland en beekjes. Via plaatsjes als Gieltjesdorp, De Haar, Harmelen en Graaf gaat het dan naar Jaarsveld, waar dan als slagroom op de taart toch nog een stukje dijkweg langs de Lek op het menu staat. Wederom moeten de A2 en A27 getrotseerd worden, die laatste zelfs twee keer, voor de eindsprint via onder meer de rand van Houten terug naar Zeist kan worden ingezet. Wie, ondanks de talrijke etablissementen onderweg, toch nog niet helemaal verzadigd is, kan in het centrum de dag op een smaakvolle manier afsluiten!