MotoGP – Grand Prix van Spanje, Jerez

Op zaterdag maakte regen aan alle logica een abrupt einde. Marc Marquez werd voor de tweede keer dit jaar na een Sprint gehuldigd als winnaar. Marquez was eerder buitenom voorbij gestoken door zijn broer Alex en ging een ronde later bij het uitkomen van de laatste bocht onderuit. Hij raapte zijn machine op, liet iedereen passeren en stak vervolgens de baan over om zich in de pitlane te melden voor zijn machine met regenbanden. Als zeventiende keerde hij achter teamgenoot Pecco Bagnaia weer terug op de baan, en toen vervolgens het grootste deel van het peloton binnen kwam voor een machinewissel, broer Alex op slicks tegen het asfalt smakte, de leidende teamgenoot Fermin Aldeguer óók op slicks stapvoets over de baan glibberde, duurde het maar even voordat Marquez eerst Bagnaia gewaagd voorbij stak en daarna naar een onwaarschijnlijke Sprint-overwinning reed, voor Bagnaia en de al even onwaarschijnlijke derde man Franco Morbidelli.

Alex Marquez wachtte een herkansing, én, wist broer Marc, daarvoor was hij de torenhoge favoriet. Die rol maakte Marquez ogenschijnlijk moeiteloos waar. Hij remde zich in de tweede ronde keurig langs kopstarter Marc en controleerde vervolgens de race. Kampioenschapsleider Marco Bezzecchi zag Marc in de tweede ronde heel hard vallen en reed daarna naar een zeer solide tweede plaats; een nette revanche na een crash op zaterdag – zijn derde in vier Sprints! De Aprilia-coureur deed desondanks goede zaken, omdat Jorge Martin zich als vierde niet in de strijd om de podiumplekken kon mengen en Pedro Acosta na contact met Raul Fernandez met een KTM uit balans slechts bleef steken op een tiende plaats.

Al in de laatste ronde zwaaide Alex Marquez naar het publiek, zoals hij vorig jaar in hetzelfde decor zijn eerste MotoGP-zege vierde. “De verwachtingen waren niet hoog na drie moeilijke races. Maar dit is Jerez. En vanaf vrijdag vloog ik’”, glunderde Marquez na zijn 250e Grand Prix. Zijn plan om Marc snel te passeren en daarna de voorsprong op Bezzecchi en Di Giannantonio te controleren, werkte perfect. Kleine aanpassingen hadden zijn GP26 verbeterd, vertelde Marquez. “En ik heb geprobeerd om de (rem-) problemen heen te rijden. Ik wilde niet steeds met dezelfde commentaren de pits binnenkomen. Vandaag kon ik rijden zoals ik wilde.” Marquez liet zich fêteren. “Eerlijk gezegd heb ik er meer van genoten dan vorig jaar. Meer met beide benen op de grond. Vorig jaar zat ik in de wolken en realiseerde ik eigenlijk pas op maandag wat er was gebeurd.”

Marco Bezzecchi was na een weekend van vallen en opstaan zeer content met zijn tweede plaats. “Alex was veel te snel. Als in bocht 10 wist ik: die gaat winnen”, aldus de eerste Aprilia-finisher. Di Giannantonio was ‘super happy’ met zijn tweede GP-podium van het jaar, waardoor hij klom naar de derde plaats in de tussenstand.

Terwijl Alex Marquez zorgde voor de eerste Ducati-overwinning van het jaar, bleef het Ducati-fabrieksteam puntloos, nadat ook Pecco Bagnaia door een technisch probleem moest opgeven. Marc Marquez zocht de schuld bij zichzelf. “Ik deed iets fout en ik crashte”, luidde zijn analyse. Marquez was begonnen met ‘een derde, vierde plaats’ als doel. Fysiek zat de wereldkampioen ‘op een goed niveau’, maar het gevoel met de GP26 kon nog wel verbeterd worden. “Om de één of andere reden voel ik me op de motor niet zo goed als vorig jaar. Toen reed ik goed, zat ik goed op de motor en dit jaar lukt me dat niet. Ik crash ook te vaak en ik moet dingen begrijpen.”