Reportage gekleurde wegmarkeringen

Als je in Nederland op een weg rijdt met verkeer in beide richtingen, dan zal je ongetwijfeld zijn opgevallen dat steeds meer wegbeheerders gekleurde wegmarkeringen toepassen. De bedoeling is veelal dat je in één oogopslag aan de inrichting van de weg en de gebruikte kleur zou moeten zien of je op een autoweg, een 80-, 60- of 50-km/uur-weg rijdt. Maar helaas zit er geen uniformiteit in, waardoor je al gauw de weg kwijt bent.
Pagina gaat door onder advertenties
Dit artikel is gratis beschikbaar voor MotoPlus abonnees
- Onbeperkt PremiumPlus leesplezier
- 15.000+ online artikelen
- 380+ digitale magazines
Al abonnee? Log in om dit artikel direct te lezen.
We hebben in ons land verschillende soorten wegen. Naast de autosnelweg kennen we zogeheten stroomwegen, gebiedsontsluitingswegen en erftoegangswegen. Een stroomweg waar je 100 km/uur mag rijden, wordt gekenmerkt door óf dubbele doorgetrokken middenmarkering met groene streep, waar je niet mag inhalen, óf dubbele onderbroken middenmarkering met groene streep waar inhalen wel toegestaan is. Aan de zijkanten bevinden zich doorgetrokken strepen, hetgeen wil zeggen: geen kruisend verkeer. Maar deze groene middenstreep heeft zijn langste tijd gehad, want deze kleur wordt in de nieuwe richtlijnen niet langer aanbevolen.
Op een gebiedsontsluitingsweg is de maximumsnelheid meestal 80 km/uur buiten de bebouwde kom danwel 70, 50 of 30 km/uur op andere plaatsen. Ook hier is een dubbele doorgetrokken of onderbroken middenmarkering aangebracht. De onderbroken streep aan de zijkant wil zeggen: wel kruisend verkeer. Op een erftoegangsweg mag hooguit 30 of 60 km/uur gereden worden, afhankelijk van binnen of buiten de bebouwde kom. Er is geen middellijn en de rijbaan wordt door een opgetrokken onderbroken zijmarkering versmald.
Maar steeds meer provincies en gemeenten gebruiken diverse kleuren van de regenboog bij wegmarkeringen. In Groningen hebben ze een fietspad met een blauwe middenstreep. Deze zijn geplaatst bij de in- en uitritten van bedrijven. In Utrecht hebben ze gekozen voor een paarse kleur, evenals in het Groningse Bourtange. De paarse kleur op deze weg attendeert de weggebruikers erop dat er niet meer 80 km/uur, maar maximaal 60 km/uur gereden mag worden. Het dient als een visuele herinnering om de snelheid te verlagen, vaak toegepast op provinciale wegen. Paars zou gekozen zijn omdat het voor iedereen, ook kleurenblinden, goed waarneembaar is. In Overijssel wordt meer en meer de kleur geel toegepast, maar ook hier niet éénduidig. Buiten de bebouwde kom van Hasselt in de richting van Zwolle ligt de Verkavelingsweg. Een 60-km/uur-weg waarop de gemeente Zwartewaterland een gele ononderbroken middenstreep aanbracht. De achterliggende gedachte was dat op die manier de weg veiliger zou worden voor fietsers. Door deze markering lijkt het er echter op dat je daar niet mag inhalen en je dus achter fietsers zou moeten blijven. Maar dat geldt echter alleen als de verkeerstekens op het wegdek wit van kleur zijn. Binnen dezelfde gemeente in Kamperzeedijk -Oost en -West wordt deze gele markering binnen de bebouwde kom toegepast, evenals in de naastgelegen gemeente Steenwijkerland.
Maar let op: de snelheidsborden langs de weg bepalen nog altijd de wettelijk toegestane maximumsnelheid. De strepen zijn enkel een geheugensteuntje en geven tevens aan waar inhalen is toegestaan. Eerder ontstond nog enige onduidelijkheid over het inhalen op deze wegen. Die discussie over (dubbele) doorgetrokken strepen in het midden van de weg om inhalen tegen te gaan, is definitief beëindigd door middels een aanpassing van de verkeersregels vast te leggen dat doorgetrokken strepen in elke situatie niet links mogen worden overschreden. Zo stimuleert het ontbreken van middenstrepen om minder hard te rijden op een 60-km/uur-weg. De dubbele middenstrepen op 80- en 100-km/uur-wegen zorgen ervoor dat het verkeer uit tegengestelde richtingen iets meer afstand houdt tot elkaar. Daar waar op 80-km/uur-wegen de snelheid wordt verlaagd naar 60 km/uur, blijft de middenstreep veelal staan. Hoe onduidelijk wil je het hebben. Juist die 60-km/uur-weg was immers uitgevoerd zonder middenstreep met aan weerszijden onderbroken strepen. Deze maakten de rijbaan visueel smaller.
Kortom, onduidelijkheid alom en onveiligheid troef. Het enige kleurenpalet dat wel aan de regelgeving voldoet, is het zogeheten ‘gaybrapad’. De wetgever spreekt hier alleen over de afmetingen van deze zebrastrepen op de voetgangersoversteekplaatsen en heeft het niet over kleuren. Maar er gloort hoop aan de horizon. Diverse provincies hebben bij het CROW, het kennisplatform voor verkeer en vervoer, aangeklopt om hulp te krijgen bij het vormen van uniformiteit. Inmiddels is er ook een werkgroep in het leven geroepen om de herinrichting van 80-km/uur-wegen naar 60-km/uur-wegen te begeleiden. Het zal ongetwijfeld nog wel een poosje duren voordat er weer landelijke eenduidigheid is, want ambtelijke molens draaien nu eenmaal langzaam. Het blijft dus raadzaam om de verkeersborden te raadplegen voor de juiste maximumsnelheid ter plaatse en je niet te laten misleiden door de kleur van de middenstreep.
Pagina gaat door onder advertenties
Pagina gaat door onder advertenties