Motorzegening Lichtenvoorde

Na een paar warme lentedagen blijft het kwik net op zondag de 30e maart wat onderin de thermometer hangen. Droog is het gelukkig wel. Of nog wel, aan het eind van de ochtend is er nog kans op een buitje, maar daar laten de deelnemers aan de 2025-editie van de plaatselijke motorzegening in het Achterhoekse Lichtenvoorde zich niet door afschrikken. Hoewel de zegening zelf pas om tien uur ’s ochtends begint, stroomt de parkeerplaats voor Café De Zaak al ruim voor dat tijdstip lekker vol. Had mogelijk een gevolg kunnen zijn van het feit dat het een bijzondere editie betreft, want het is de tiende keer dat het evenement plaatsvindt.

Dat is aan de organisatie zelf echter een klein beetje voorbij gegaan. “Daar kwamen we eigenlijk achteraf pas achter, dat we het tweede lustrum vierden”, aldus Herwin Niesink een paar dagen later. Niesink is één van de leden van het veertienkoppige Team Low & Slow, de organiserende kracht achter het evenement. Wat dat precies is, verdient wel een kleine uitleg. Harm-Jan Klein Gunnewiek is één van de initiatiefnemers van Low & Slow, dat onder meer bestaat uit leden van twee plaatselijke motorclubs, waarvan eentje inmiddels niet meer bestaat. “Ik was altijd al wel gek op Harleys, maar als je jong bent, dan doe je dat niet. Daarom reed ik eerst altijd op racers en naked bikes, maar ben op een gegeven moment toch overgestapt op een Harley. Er was nog één iemand anders binnen de club (MC Manus red.) die ook Harley reed, de rest van de jongens niet. Samen met hem ben ik toen Chapter Low & Slow binnen de club begonnen, beetje als geintje. Als we dan gingen rijden, sloegen wij met een paar man al bij de tweede afslag af. De rest ging toch te hard om met een Harley fatsoenlijk mee te komen. Je wilt de club niet ophouden, maar jezelf ook niet het zweet op het voorhoofd rijden. Tijdens de Motorvierdaagse van 2021 zaten we met enkele Harley-rijders van een andere plaatselijke motorclub wat na te drinken en daarbij ontstond toen het idee om samen eens een keer te gaan rijden. De klik was er meteen al en zo zijn we met nog wat andere rijders een beetje een eigen clubje gaan maken van dat Low & Slow. Al doen enkele van ons ook nog steeds wel wat bij MC Manus trouwens.” Samenvattend is Low & Slow dus een soort fusieclub van leden van twee plaatselijke motorclubs met wat extra aanhang, waarvan een deel ook nog gewoon banden heeft met de oorspronkelijke club zelf. Helder toch?

Een behoorlijk klein clubje wel, dat weliswaar open staat voor nieuwe leden, maar dan wel op voordracht van een van de leden. “Echt eisen hebben we niet, het is vooral een kwestie van in de groep passen”, verduidelijkt Herwin Niesink. “En je moet wel een Harley hebben, dat is wel een voorwaarde.” Dus als ik met een Pan America aan kom rijden, dan ben ik gewoon welkom? “Eh nee, dat dan weer niet, hij moet wel low zijn. Anders komt het logo zo slecht uit hè!”

Afijn, terug naar de motorzegening, die in de loop der jaren flink wat veranderingen heeft meegemaakt. Zowel de zegening zelf – “We hebben al eens een soort kerkje gemaakt waar de motoren onder door moesten, maar we zijn ook al eens dwars door de kroeg gereden.” – als de plaats waar deze plaatsvond. Het begon allemaal in 2014 op initiatief van Low & Slow-lid en voormalig horeca-ondernemer Eric Immink. “Ik had destijds een zaak hier op de markt en samen met een horeca-collega, Jesse Elferink, ontstond het idee voor een motorzegening. We waren altijd op zoek naar leuke activiteiten om te organiseren en hij had een tijdje in Grubbenvorst gewoond, waar ze ook een motorzegening organiseerden. Ik had nog een andere kroeg hier in het dorp met een eigen kleine motorclub (‘Tien man, met ledenstop!’) en Jesse reed zelf ook motor, dus we dachten ‘we proberen het gewoon’. De eerste editie vond hier in het dorp op de markt plaats, waarbij toen nog pastoor Casper Pikkemaat de kerkelijke honneurs waar nam. Die maakte er een heel mooi gebeuren van en met zo’n vijftig deelnemers was het meteen al best een groot succes. De jaren erop groeide het alleen maar verder, we hebben zelfs al eens 175 deelnemers gehad.”

Waar de zegening de eerste jaren nog gewoon binnen de dorpsgrenzen plaatsvond, is ‘ie ook al eens in andere plaatsen gehouden. Herwin Niesink: “Pastoor Pikkemaat heeft de eerste edities altijd voor zijn rekening genomen, deed dat altijd fantastisch. Alleen werd ‘ie ons op een bepaald moment door het kerkbestuur afgepakt, hij werd overgeplaatst naar Tubbergen. Dat hebben we niet zomaar over onze kant laten gaan. Het eerst jaar na zijn overplaatsing hebben we een ritje uitgezet naar Tubbergen en daar vervolgens de zegening gedaan. Hebben we Pikkemaat achterop de motor mee terug genomen naar Lichtenvoorde om daar nog een paar biertjes te drinken. Dat was alleen wel eenmalig, we moesten op zoek naar een ander. Wel een vertegenwoordiger van de kerk, dat officiële tintje willen we er eigenlijk wel aan blijven houden. We hebben bij gebrek aan een pastoor ook wel eens overwogen om het bijvoorbeeld Sinterklaas te laten doen, maar een klein beetje een serieus randje mag er best aan zitten.”

Na edities in onder meer Tubbergen en Zieuwent is de motorzegening de laatste jaren weer gewoon terug in Lichtenvoorde. Bij het voornoemde café om precies te zijn, dat tevens het officieuze thuishonk vormt van Low & Slow. Een vaste kerkelijke voorganger hebben ze inmiddels ook alweer. Of voorgangster beter gezegd. En wel in de persoon van Betsy Hummelink, die deze zondag goedbeslagen ten ijs komt. Voor de zekerheid heeft ze niet één, maar twee jerrycans met wijwater bij zich.

Klokslag tien uur is het zover, waarbij de veertien leden van Low & Slow het spits afbijten. Dat blijken er uiteindelijk maar dertien, één lid blijkt nog bezig met een eigenbouw Harley. Een proces dat volgens de overige leden wel erg lang duurt. “Voor de komende clubrit moet ‘ie af zijn, anders halen we zijn patches eraf!” Beetje druk op de ketel is nooit verkeerd immers.
Negentig motorrijders krijgen uiteindelijk zegen van boven van Betsy, waarna ze de proef op de som nemen met een toerrit door de Achterhoek. Team Low & Slow wacht ondertussen tot iedereen aan de beurt is geweest en begint als laatste aan de rit. Precies op het moment dat het gezelschap weg wil rijden, klettert er voor het eerst in weken een bui uit de hemel neer. Het zal toch wel gewerkt hebben?