Reizen West-Ligurië, Italië

Het bergachtige achterland van West-Ligurië is het soort plek waar motorrijden nog puur en ongefilterd voelt. Ver weg van de overvolle Bloemenrivièra slingeren smalle asfaltlinten door dichte wouden, langs steile hellingen en eeuwenoude dorpjes die zich vastklampen aan de bergen. Hier ontdek je een Italië dat ruikt naar mos, natuursteen en warme motorblokken, waar elke bocht vraagt om concentratie en elke kilometer beloont met rijplezier.

De Strada Provinciale 17 is daarbij het absolute hoogtepunt: een weg die bijna uitsluitend uit bochten lijkt te bestaan en je dwingt om ritme, flow en beheersing te vinden. Die SP 17 voert me momenteel van Rezzo richting Molini di Triora en klimt naar de Passo della Teglia, waar het uitzicht je letterlijk de adem beneemt. Op 1.387 meter hoogte ontvouwt Ligurië zich in al zijn ruige schoonheid, met in de verte de drukke kust en hierboven vooral rust, ruimte en overweldigende natuur. Het rijden is intens en soms enerverend, zeker wanneer een enthousiaste Fiat Panda onverwacht opduikt, maar juist dat maakt deze wegen zo verslavend. Elke bocht voelt als een beloning, elke passage als een kleine overwinning.

Ook de dorpjes laten diepe indruk achter. Apricale, hoog boven de Nervia-vallei, lijkt uit de middeleeuwen te zijn losgeweekt en tegen de bergwand te zijn geplakt. Smalle steegjes, steile straatjes en een zee van historie maken het tot een unieke uitvalsbasis, al dwingt het landschap je wel tot lopen, klimmen en soms improviseren. Het contrast met de hectische kust kan nauwelijks groter zijn en precies daarom trekt het achterland zo aan.

Een bijna ultiem motorwalhalla dus, werp maar eens een blik in MotoPlus 4/2026 en dan zie je meteen waarom!