Eerste test: Ducati Multistrada V4 Rally

Ergens tijdens de testrit met de Multistrada Rally komt de herinnering aan een soortgelijk avontuur weer boven. Op twee motoren met het woord ‘Adventure’ in de modelnaam hadden collega Karsten en ik op een koude winterdag duizenden en duizenden bochten in Zuid-Frankrijk genomen en we waren uiteindelijk enorm vertraagd. Op de laatste vijftig kilometer naar het hotel maakten we dan ook dankbaar gebruik van alle comfortvoorzieningen die de motoren te bieden hadden: bochtverlichting, verwarming, zachte dempingsmodi, windbescherming. Aan het einde gaven we elkaar spontaan een high five; het was echt leuk geweest.

Ondanks de verre van ideale omstandigheden trakteert ook de Multi V4 Rally me op een gelukvolle dag rijden. De kers op de taart is de merkbare vooruitgang die jarenlange ontwikkeling door gemotiveerde teams met zich meebrengt. Dat begint al op een paar kilometer van de Ducati-fabriek op een smalle weg waar ik moet kiezen tussen modderpoelen en kapot gevroren asfalt. Ik geef de voorkeur aan dat laatste en ben verrast hoe goed de Multistrada ze in de nieuw afgestelde dempingsmodus ‘Auto’ wegfiltert. Daarna kies ik nog een paar keer bewust de hobbelige lijn, maar uiteindelijk kies ik alleen nog die lijn die de meeste grip belooft, zonder rekening te houden met eventuele oneffenheden in het wegdek.

Na een leermoment van enkele seconden past de Ducati de demping semi-actief en variabel aan de rijstijl en de toestand van het wegdek aan. Daarbij verwerkt de elektronica naast vele andere signalen ook die van de geïntegreerde veerwegsensoren. Dit zorgt voor een naadloze combinatie van comfort en een soepele respons in secties waar het wegdek weinig grip biedt en merkbaar strakkere demping waar je de Granturismo-paarden uit de bochten laat wegsprinten. Ondanks de slechte wegomstandigheden blijf ik de hele dag in deze modus rijden en zie ik geen enkele reden om een andere te proberen. Misschien later tijdens een uitgebreide test.

Een voor het oog zichtbaar teken van de gewijzigde ABS-afstelling is de grotere achterremschijf. Die maakt deel uit van de nieuwe strategie om in de juiste rijomstandigheden meer remdruk naar achteren te verplaatsen dan voorheen. In ABS-modus 2 gebeurt dit alleen in deze richting, in modus 3 wordt de remdruk afhankelijk van de situatie van achteren naar voren gestuurd. Deze modus zorgt hier en daar voor een niet helemaal soepel remgedrag, vooral bij snel rijden. De reden: wanneer de drukverplaatsing naar voren samenvalt met het inknijpen van het hendel van de voorrem, bijt de voorrem plotseling zeer krachtig. Dat maakt sommige remmanoeuvres scherper dan gepland en nodig. Modus 1 is de offroad-modus, waarin het ABS van het achterwiel is uitgeschakeld.

Met een gewicht van ongeveer 263 kilo en lange veerwegen zijn kritische vragen naar de zithoogte en de beenruimte begrijpelijk. De Rally komt je op dit punt tegemoet; hij kan standaard de zithoogte verlagen. Daardoor zakt de achterkant bij langzaam rijden en stilstand enkele – belangrijke – centimeters. Bij 50 km/uur (in de rijmodus ‘Enduro’ al bij 30 km/uur) zit de bestuurder dan weer op luchtige hoogte. Die is met verschillende zadels of een verlagingsset nog verder te verhogen of verlagen. Wie ongeveer 1,80 meter lang is en geen korte benen heeft, kan de verlaging ook uitschakelen en kan dan nog steeds goed uit de voeten.

Of je nu met of zonder verlaging rijdt, het is altijd aan te raden om je voeten op de juiste plaats te zetten wanneer je stilstaat. En dan is er nog een Rally-specifieke relativiteitstheorie op het gebied van massa. Wie hem duwt of manoeuvreert, moet dat doen met respect voor het enorme gewicht en de hoogte van de machine. Zodra hij in beweging is, lijkt de Multi minstens zestig kilogram van zich af te werpen. Snelle bochtenwisselingen van de ene bocht naar de andere lukken op korte afstand, en zelfs in krappe bochten lijkt de krachtige motorfiets niet stug of wankel. Waar de grip het toelaat, leun je vol vertrouwen en met plezier tegen de centrifugale krachten in, temeer omdat de Pirelli Scorpion Trail II in hoge mate grip bieden.
Zuinig met brandstof omgaan is geen deugd van de Granturismo-V4 van Ducati. De ingenieurs proberen het verbruik vooral te matigen door de achterste cilinderbank in sommige situaties tijdelijk uit te schakelen; niet alleen bij stilstand, maar ook bij een lage belasting. Dit moet bovendien de warmteontwikkeling van de compacte krachtpatser verminderen. Dit laatste probleem deed zich tijdens de testrit begrijpelijkerwijs niet voor.

Voor het modeljaar 2026 is de cilinderuitschakeling verder geïntensiveerd en gemodificeerd. Dit moet het brandstofverbruik met nog eens zes procent verlagen. Helaas heeft deze maatregel amper effect als je nauwelijks voor verkeerslichten staat te wachten en dankzij de bijna lege wegen ook zelden met het trage verkeer hoeft mee te rijden. Zo geeft het TFT-display tijdelijk een gemiddeld verbruik van 1:14,5 aan, maar aan het einde van de dag is het nog steeds 1:15,4.

Daar staat tegenover dat de V4 ook veel rijplezier biedt. Of het nu gaat om het soepel en goed doseerbaar uit een natte bocht accelereren of vol gas een steile berghelling ‘wegsnoepen’, het maakt hem niet uit. Hij kan ook alles daartussenin, en snel van het ene naar het andere uiterste overschakelen, zonder dat je daarvoor elke keer een andere modus hoeft in te stellen. ‘Touring’ bleek voldoende voor de hele dag, en wie van sportief rijden houdt, hoeft in deze overkoepelende modus alleen de tractiecontrole van vijf naar vier of drie te zetten om volledig aan zijn trekken te komen. Dat kan op elk moment tijdens het rijden, al is het aan te raden om dit van tevoren te oefenen.

Elektronica is bij Ducati over het algemeen zeer uitgebreid. Naast de inmiddels gebruikelijke rijhulpsystemen bevat zelfs de basisuitrusting van de Rally tegenwoordig al een radarsysteem. Die is voor 2026 uitgebreid met een frontale botswaarschuwing. Het is erg complex om alle instellingsmogelijkheden van de systemen te doorgronden, maar uiteindelijk is het onontbeerlijk. Al is het maar om te weten wat je echt niet nodig hebt. Een algemene afwijzing is evenmin op zijn plaats. Juist bij de nieuwere Ducati’s loont het de moeite om verschillende dingen uit te proberen mocht je tijdens het rijden tegen een rijtechnisch probleem oplopen. Het is heel goed mogelijk dat de oplossing slechts drie muisklikken verwijderd is.

Conclusie
Het lijdt geen enkele twijfel dat de Multistrada V4 Rally een dure luxemotorfiets is. Dat geldt zowel voor de aanschaf als voor het onderhoud, ondanks de lange onderhoudsintervallen. Maar het is geen opzichtige of gimmickrijke motorfiets; de uitrusting van de Multi, biedt echte meerwaarde. En in de kern blijkt hij een perfect afgestemd totaalsysteem te zijn met een enorm breed toepassingsgebied.