XXL-test Bimota Tera

“Deze motorfiets verdient een XXL-testrit door de Benelux en Duitsland. Mag hij eerst bewijzen hoe comfortabel hij is op gepokt Ardens asfalt, hoe makkelijk hij kilometers afraffelt of juist bochten aaneenrijgt en hoe hard rechtuit het gaat op de Autobahn,” luidde de conclusie van de eerste test van de Bimota. Exact die omstandigheden schotelden we hem een paar weken later voor. De bevindingen daarvan lees je hier terug.

De Autobahn in het zadel van de Bimota is een duizelingwekkende ervaring. Het is ongelooflijk zo hard als de viercilinder met compressor eraan sleurt. Zelfs als de kilometerteller al meer dan 200 km/uur aangeeft, is een kleine draai aan het gashendel voldoende om nog (veel) harder vooruit te schieten. Bizar, indrukwekkend, explosief zijn allemaal kwalificaties die het blok op het lijf geschreven zijn. Tegelijkertijd draait het blok onderin zeer controleerbaar en vriendelijk rond. Tot je weer gas geeft en met Mach III afgeschoten wordt. Dat de brandstofconsumptie op dat moment naar een gemiddelde van 1:13,7 gaat, accepteer je glimlachend. Je krijgt er extreem veel adrenaline en plezier voor terug. Bij legale snelheden schommelt het verbruik rond de 1:19,5.

Op de Autobahn bewijst ook het rijwielgedeelte zijn kracht. Een flauwe bocht met 200+ is plots een serieuze bocht, zeker als je bij het ingaan van de bocht de nodige bitumenstrepen en gaten in het asfalt ontwaart. De Tera heeft er in tegenstelling tot jouw hartslag he-le-maal niets van. Die gaat gewoon strak en onverstoord rechtdoor. Hij combineert dat bovendien met een hoge mate van comfort. Strak en tegelijkertijd comfortabel? De Bimota is het. Het rijwielgedeelte althans; het smalle zadel blinkt bij dit soort lange ritten niet uit in comfort. Overigens liet het nieuwe setje noppenbanden zich vreemd genoeg minder voelen dan bij de eerste test.

Op het beruchte asfalt van de Ardennen prijs je je weer gelukkig met de comfortabele vering van de Tera en met het mooie en gedoseerde van onderuit oppakken van de vier-in-lijn. De raket van zonet eet op de smalle en bochtige wegen uit je rechterhand. Op de stroken van traditioneel kapot gereden asfalt bewijst het rijwielgedeelte zich nogmaals als comfortabel en vergevingsgezind. Verder verschilt de stuurervaring niet veel met een regulier rijwielgedeelte. De Tera is geen flitsende stuurfiets die sneller van richting verandert dan zijn schaduw, maar wel een voorspelbare en stabiele stuurfiets. Dat de noppenbanden weldegelijk over de nodige grip beschikken bewijzen de afgesleten ‘lefpikken’ onder de voetsteunen. Een van mijn mede-testers had duidelijk minder moeite om alles uit de kast te halen bij deze motorfiets met een prijskaartje van afgerond een halve ton.

De Bimota Tera imponeert op alle vlakken: met zijn prijs, zijn overdosis carbon, zijn unieke techniek en overweldigend motorblok. Tel daar op de Autobahn zeer imponerende prestaties bij op. In de bochtige Ardennen zijn de stuureigenschappen goed, maar niet zo buitenaards imponerend als het vlammen op de Autobahn. Als deze XXL-test iets bewijst is het dat de aparte techniek van de Tera een ware crossover maakt. Al sluiten we deze test net als vorige keer af met de zin dat je zoiets moois niet de modder instuurt.