MotoPlus 11 2019

OUD VERSUS NIEUW MOTOPLUS 49 vervangen voor een setje onvervalste, destijds voor iedere ook maar beetje sportieve motor bijna obligate Koni’s. Waarvan trouwens ook veervoorspanning en uitgaande demping instelbaar zijn. Aan de voorzijde is enkel de veervoorspanning instelbaar, toch had de 1100 wel degelijk een noviteit uit de Grands Prix aan boord, het ANDFsysteem. Ofwel het Anti Nose Dive Forksysteem. Dat gaat het extreem sterk inveren van de voorvork tijden het remmen tegen, met een kortere naloop en verminderde stabiliteit tot gevolg. Veel voorvorken hadden daar door een gebrekkige (ingaande) demping behoorlijk last van en Suzuki loste dit op door de remdruk niet alleen te gebruiken voor het aansturen van de remzuigers in beide rem­ klauwen, maar ook voor het aanpassen van de hydraulische demping van de voorvork. Kort door de bocht gezegd, bij het inknijpen van de rem werd ook de doorstroming van de vorkolie beperkt, waardoor de vork stugger wordt. Dat het systeem nog altijd prima werkt, blijkt wan­ neer je in stilstand de rem inknijpt en de voor­ vork probeert in te drukken. Dat lukt bijna niet. Door de almaar voortschrijdende voorvork­ techniek, denk aan sterk verbeterde dempings­ eigenschappen en progressieve veren, werd het ‘antiduikprincipe’ ingehaald door de tijd, maar het blijft toch mooi om te zien hoe een redelijk complex probleem met relatief eenvou­ dige techniek (deels) werd opgelost. Dat het rijwielgedeelte van de oerKatana tot de beste van zijn tijd behoorde, laat zich ook nu nog duidelijk merken. Het is opvallend hoe makkelijk de motor zich ondanks zijn 19 inch grote voorwiel laat insturen. Daarbij overigens ook geholpen door de extreem smalle 130ach­ terband, die slechts 10 millimeter breder (!?) is dan de voorband van de nieuwe. Omgooien vereist iets meer inzet, wat niet heel verrassend is gezien de geometrie (wielbasis 1.520 milli­ meter, balhoofdhoek 62°, naloop 120 mm). Die is duidelijk gericht op stabiliteit en met name rechtuit en in snellere bochten is de 1100 dat ook. Ondanks dat de stuureigenschappen helemaal niet slecht zijn, laat het veercomfort duidelijk te wensen over. Het hele rijwielge­ deelte voelt stug aan, waarbij de korte veer­ weg achter (108 mm) ook niet echt bijdraagt aan een hoogwaardig rijcomfort. Dan merk je dat er op veringgebied zeker de laatste pak ’m beet twintig jaar grote stappen zijn gezet. Niet dat de nieuwe meteen het toonbeeld van rijcomfort is, zeker niet, want voor en achter is de basisafstelling behoorlijk sportief. Zowel voorvork als achterschokbreker spreken echter duizendmaal subtieler en soepeler aan. Een beetje boud gezegd, er is hier sprake van vering én demping, in plaats van enkel vering. En in zo’n geval mag een rijwielgedeelte best straf zijn geveerd, zonder dat het meteen afzien wordt. De nieuwe laat zich in ieder geval op het doorgaans strakke Hollandse asfalt comfortabel sportief rondsturen, passend bij het beoogde inzetgebied. Niet super lichtvoetig, daarvoor is de geometrie aan de behoudende kant, wel heel neutraal en zeker heel vertrouwd. Over vertrouwen gesproken, dat krijgt op de 1000 een boost door de aanwezigheid van een drievoudige, uitschakelbare tractiecontrole en ABS. Zaken waarvan de oorspronkelijke Katana rijder nog nooit had gehoord natuurlijk, tenzij Nostradamus in het zadel zat…Of ’ie ze gemist had is een tweede. De tweezuiger klauwen in het voorwiel vertragen in elk geval heel behoor­ lijk, al zijn ze geen toonbeeld qua doseerbaar­ heid of helder drukpunt. Dit in tegenstelling tot de rempartij van de nieuwe, die zich als meer dan capabel bewijst om de droog 215 kilo wegende Japanner tot stoppen te dwingen. n Conclusie Generatiekloofe, het woord wordt in de intro al aangehaald. En niet voor niets, want er zit een wereld van verschil tussen de oude en de nieuwe Katana, ongeacht of je het nu over het blok, rijwielgedeelte, remmen, uitrusting of vering hebt. De nieuwe is op alle fronten veruit de bovenliggende partij. Natuurlijk is ’ie dat. Hoewel, op alle fronten? De combinatie van dat gedurfde design met imperfecties als de opvallende zitpositie, eigenzinnige knipperlicht ­ schakelaar en de automatisch inklap ­ pende jify die je scheenbeen teistert telkens wanneer je de machine rechtop zet, geven de oer Katana een enorme dosis karakter. Het is pure nostalgie op wielen. En nostal ­ gie laat zich niet namaken, zelfs niet met de meest moderne techniek ter wereld! Van de andere kant, mis ­ schien zeggen we bij de presentatie van de Katana 4.0 over 40 jaar wel weer: vroeger was alles beter!