Warmdraaien – Kijken mag, toch?

Die vraag heb ik me tijdens de afgelopen witte dagen ook gesteld, toen ik bij hoge uitzondering de trein maar eens nam om toch op onze Holtense redactie te komen. Wat kan er nou helemaal misgaan tijdens een treinreisje van amper een half uurtje. Veel, als het sneeuwt, zo ontdekte ik al snel. Op dag 1 strandde de heenreis in Deventer en hetzelfde gebeurde een dag later op de terugweg. Geen onoverkomelijke problemen, maar het treinreisje duurde in beide gevallen uiteindelijk bijna twee uur.

Thuiswerken was de betere optie. Ook al omdat dat andere alternatief, de kop in het zand – of beter de sneeuw – steken en tegen beter weten in met de motor weg op gaan, natuurlijk helemaal geen alternatief was. Toch was er een aantal motorrijders dat daar toch anders over dacht, wat Instagram en Facebook weer een handvol hilarische of treurige filmpjes opleverde, het is maar hoe je het bekijkt.
Nee, gewoon binnen blijven met de motor in een warme schuur en ’s avonds met een lekker glas speciaalbier in de hand kijken naar de dikke sneeuwvlokken die in hoog tempo neerdwarrelen. En dat zijn nou precies van die momenten dat er zich bepaalde gedachten in je bovenkamer nestelen, ergens tussen wensdenken en gezond verstand in, en altijd op momenten dat je ze eigenlijk niet kunt gebruiken. Je scrolt wat in apps als Marktplaats of veilingsite Catawiki, gewoon om “even te kijken wat er zoal te koop staat”. Maar dan kun je de klok er op gelijk zetten dat ‘ie ineens voorbij komt, die klassieke motor. Geen superbike, geen 200 pk, geen tractiecontrole, radarsystemen of TFT-schermen met ingewikkelde connectiviteitsopties. Nee, gewoon een pure machine van staal, met carburateurs en een verhaal.

Op de bank krijgt iemand vervolgens een rolberoerte als ze lucht krijgt waar je mee bezig bent, maar het gekke is dat veel van die klassieke motoren helemaal niet zo onbereikbaar zijn als je misschien zou denken. Integendeel zelfs. Waar veel moderne motoren qua prijs moeiteloos over de prijs van een kleine gezinsauto heen gaan, is verrassend veel mooi klassiek spul te vinden voor bedragen waarbij je jezelf nog recht in de spiegel kunt aankijken. Een oude BMW boxer, een Japanse viercilinder uit de jaren zeventig, een Britse twin met meer karakter dan betrouwbaarheid – en dat bij wijze van spreken voor minder dan een set koffers op een nieuwe allroad.

Collega Ad van de Wiel, behept met een besmettelijke vorm van ‘klassiekerritus’, voegde de daad bij het woord en maakte kennis met een stukje betaalbaar klassiek in de vorm van een heerlijk aandoenlijke Mondial, waarover je verderop in deze MotoPlus meer leest.
Ad’s reportage indachtig bekruipt me al scrollend snel de gedachte ‘de vraag is niet of ik het moet doen, maar wanneer’. Maar net op het moment dat ik dat ‘wanneer’ in een concrete datum wil omzetten, word ik vanaf de bank met een opgetrokken wenkbrauw indringend aangekeken: “Je gaat toch geen gekke dingen doen?” “Eh nee, kijken mag, toch?”, mompel ik, maar het zaadje is geplant. Het antwoord op de vraag waarom treinen in Alpenlanden wel rijden onder winterse omstandigheden moet ik je schuldig blijven.

Jeroen Hidding
Hoofdredacteur MotoPlus