Provincietour – Gelderland

Gelderland is behoorlijk groot, waarbij deze bewuste route grotendeels naar en door het noordelijke deel van de provincie voert. De bijna 150 kilometer lange tocht start en eindigt op de IJsselkade in Zutphen, een eeuwenoude Hanzestad met een rijke geschiedenis. Het is zeker de moeite waard om hier voorafgaand of na de route, een wandeling te maken door het oude centrum, of misschien wel een overnachting te pakken. Er zijn talrijke oude gebouwen, mooie kerken en horecavoorzieningen op de gezellige markt om er een heerlijk verblijf van te maken.

Direct na de start aan de oever van de IJssel gaat het de IJsselbrug over, om vervolgens via De Hoven de uiterwaarden in te rijden, links van de IJssel. Direct bij de IJsselstroom, een statig oud, wit pand, heb je een prachtig uitzicht op de brug en de ‘skyline’ van de IJsselkade (routepunt 3). Nadat we even van het uitzicht genoten en een plaatje geschoten hebben, rijden we verder door de uiterwaarden richting Voorst. Heerlijk slingerend lang de boerderijen en door de prachtige, veelal groene omgeving is hier enige voorzichtigheid geboden. De wegen zijn smal en voorzien van het nodige grind in de bochten.

Vanuit Voorst zetten we koers richting Deventer, dit deel leidt je over een meer overzichtelijke N-weg, met net voor Deventer een paar heerlijke snelle bochten voor de liefhebbers. Ook Deventer behoort tot de Hanzesteden en kenmerkt zich eveneens met een prachtig centrum. Via De Worp rijden we aan de linkerkant de IJsseldijk op. Nog steeds open voor motorrijders, een asfaltwalhalla vol heerlijke bochten, maar ook hier delen we de weg met redelijk veel fietsers en automobilisten. Wanneer iedereen zich bewust is van elkaars aanwezigheid en elkaar ook de ruimte gunt, is het prima toeven op de dijk en is het vooral een kwestie van genieten van de prachtige uitzichten over de IJssel. Net voorbij Terwolde treffen we een Sherman tank (routepunt 26), die onderdeel was van de IJssellinie. De IJssellinie stamt uit de jaren ’50 en werd ontworpen/bedacht om Nederland te beschermen tegen een Russische landinvasie vanuit het oosten, een beschermingslinie tegen het Rode Gevaar kortom. Langs de gehele IJssel zijn meerdere monumenten/herkenningspunten uit deze tijd te vinden.

Op het deel van de dijk waarover we rijden, zijn er een meerdere mooie stopplaatsen en horecagelegenheden. Heerlijk zwierend over de dijk verlaten we deze net voorbij Welsum. Direct rij je een totaal andere wereld binnen, via heerlijke stuurweggetjes gaat het vervolgens verder in de richting van Elburg. Het eerste deel stuk loopt onder meer een stuk langs het Apeldoorns kanaal. Dit kanaal, dat loopt van Dieren tot aan Hattem, werd van 1868 tot 1961 vooral gebruikt door kleinere schepen wanneer de waterstand in de IJssel te laag was. Nadat we een klein stukje Epe aangedaan hebben, rijden we via de Dellenweg van Epe richting Elburg. Deze in eerste instantie wat saaie rechte weg, wordt door ons gekscherend ‘de weg door de starterswijk’ genoemd. Prachtige grote huizen, een hotel en een soort van koffiestop. Aan het einde word je getrakteerd op een mooi fotogeniek plaatje. Bij het hek van het Geldersch Landschap moet je bijna wel even genieten van de omgeving en het uitzicht en/of een mooie foto maken.

Langs het oefenterrein van defensie in de buurt van ’t Harde rijden we verder naar Elburg. Niet de meest spectaculaire weg, maar door de aanwezigheid van het militaire oefenterrein is er verder niet zo heel veel keuze aan alternatieve routes. Over de rondweg van Elburg rijden we naar de Handelskade (routepunt 63). Elburg is een prachtige, authentieke vestingstad die het verdient om bezocht te worden. De motoren geef je een plekje op de Handelskade en vervolgens kun je even in een van de vele horecagelenheden even op adem komen. Elburg heeft een deel beschermd stadzicht en er bevinden zich talloze rijks-, oorlogs- en gemeentelijke monumenten. Ook de haven is een pareltje. Dus na een portie kibbeling nemen we even rustig de tijd voor een korte wandeling langs al dit moois.
Eenmaal weer in het zadel vervolgen we onze weg via kleine secundaire wegen die vlak lang het Veluwemeer voeren. Ook hier delen we de weg weer met mensen die elk op hun manier de prachtige omgeving tot zich nemen, op de fiets, te voet of lekker zittend in de berm. Ieder zijn ding, ik geniet vooral van de heerlijk soepele Suzuki GSX-S1000GX. Nadat we een stukje door Nunspeet hebben gereden, slaan we rechtsaf de Wijnbergenlaan op. Dat lijkt wel een soort van geasfalteerd bospad, waar de snelheid er flink uitgaat, maar het genieten wordt er niet minder van. Met Nunspeet eenmaal in de spiegels duiken we de Veluwe in.

Prachtig om hier de mogen en kunnen rijden. Aan het begin van deze weg bevind zich een vestiging van Philadelphia Zorg, waarvan een van de bewoners als we langskomen in zijn rolstoel langs de weg zit met een groot bord: ‘Niet toeteren, wel zwaaien’. Daar geven we natuurlijk graag gehoor aan, en het bezorgt me een grote glimlach in mijn helm. Via Vierhouten, waar je middels een bord welkom geheten wordt (routepunt 85) en waar wederom prima gelegenheden zijn voor een bak koffie, rijden we verder de Veluwe over. Dit is en blijft een indrukwekkend en prachtig deel van Gelderland, met de nodige bochten, prachtige natuur en veel oude panden. Na een tijdje heerlijk boemelen komen we aan in Wenum (routepunt 91), en wel bij de Wenumse watermolen. Deze plek mag je absoluut niet links laten liggen, het is de perfecte plek voor een paar mooie foto’s en om simpelweg weer even de benen te strekken. Het voelt bijna een bezoek aan het verleden, je waant je hier 100 jaar terug in de tijd. We blijven een kleine twintig minuten plakken, maar dan moeten we wel weer terug in het zadel. Het begint lichtjes te kriebelen, want de route voert verder richting vliegveld Teuge. En om het vliegveld ligt een enerverend stukje weg met haakse bochten, waar ik altijd net even wat ‘minder zacht’ doorheen moet. Ik noem het ook wel mijn privécircuit. Na deze kortstondige ‘circuitsessie’ passeer je een vliegtuig (routepunt 100) dat is omgebouwd tot een suite waarin je kunt ovenachten. Iets verder ga je rechts, hier bevind zich restaurant ‘Take off’, waar je bij mooi weer op het terras een prachtig uitzicht heb op de start- en landingsbaan. Met wat geluk hangt de lucht ook nog eens vol met parachutisten (routepunt 102). We vermaken ons hier met gemak een uurtje, waarna we aan het laatste deel van de tocht terug naar Zutphen beginnen. En dat voert door de binnenlanden via Klarenbeek terug naar de IJsselkade, waar we na een goede honderdvijftig de motoren weer op de jiffy zetten. Het rondje Gelderland zit er alweer op!