Provincietoer Noord-Brabant

Een route van maximaal 250 kilometer? Van oost naar west of van noord naar zuid zijn er zoveel mooie plaatsen, natuurgebieden of bijzonderheden in Noord-Brabant te vinden, dat een route van minimaal het dubbele nog niet genoeg is. Daarom werd besloten om de route van oost naar west te doen. Gebaseerd op mijn persoonlijke en minder bekende hoogtepunten en wetende dat ik vele andere plaatsen, gebieden of vergezichten links (of rechts) laat liggen. Een route startend in mijn geboortedorp in het oosten en eindigend vlak bij mijn woonplaats in het uiterste westen, die zo veel mogelijk steden en grote dorpen vermijdt en uiteraard gelardeerd met zo veel mogelijk mooie stuurwegen. Maar wel een route die de mogelijkheid geeft om met een kleine omweg mooie stadjes, dorpjes, natuurgebieden of andere bezienswaardigheden te bezoeken.

Om zo goed mogelijk te kunnen genieten van de route, overnachten we voor aanvang van de rit bij Bed ‘n Breakfast Het Creijennest in Rosmalen. We worden ontvangen met een Bossche bol en de bekende Brabantse gastvrijheid. Heerlijk uitgeslapen starten we de rit op de Driesprong in Rosmalen, een gezellig plein met vele terrassen, zodat we met een gevulde maag en een goede bak koffie van start kunnen gaan. Mocht je al zin hebben in een broodje dan is ’t Vosje een aanrader. Na een paar rotondes komen we op de Maasdijk uit, waar we gelijk de eerste bezienswaardigheid tegenkomen, Gemaal Caners in Gewande. Dit in 1933 gebouwde gemaal is tegenwoordig een museum en de moeite van het stoppen waard. Iedere laatste zondag van de maand is het gratis toegankelijk. Het gemaal is niet meer in actieve dienst, deze functie is overgenomen door het nieuwe gemaal een paar honderd meter verderop. En die komen ook tegen, nadat we de Maasdijk een stukje gevolgd hebben. Na een paar kilometer gaat de steven richting het zuiden en rijden we via het weidse landschap richting de Meierij van Den Bosch. De vergezichten laten zich dan voorlopig niet meer zien, pas op het einde van de route in West-Brabant melden ze zich weer. In de Meierij worden landerijen afgewisseld met bossen en lieflijke dorpjes, waar het veelal lijkt of de tijd er stil heeft gestaan.

Via de lommerrijke wegen en authentieke dorpjes komen we na 45 kilometer het eerste stoplicht tegen van deze route. Gelukkig de eerste van slechts een paar op de route. Vervolgens slingeren we ons rustig een weg verder naar Oirschot. Ter herinnering aan het rijke verleden als meubelmakersdorp staat er middenin het centrum een levensgrote stoel. Een paar dorpjes terug zijn we langs Sint-Oedenrode gekomen, waar een soortgelijke herinnering levend wordt gehouden als klompenmakerdorp. Met een reuzegrote klomp natuurlijk, wat anders…

We vervolgen onze weg in het gebied tussen Eindhoven en Tilburg. Het is een klein stukje naar de spottersplek van vliegveld Eindhoven waar de vliegtuigen vlak over je hoofd vliegen. Let in dit gebied wel op de ouderwetse kinderkopjes. Wanneer het regent, zoals helaas bij ons het geval, zijn ze spekglad. We steken de grens over en rijden enkele kilometers door België. Is de grensovergang hier heel duidelijk, dan is dat zeker niet het geval in Baarle-Nassau/ Baarle-Hertog. Hier wisselen beide landen elkaar in hoog tempo af, waarbij soms het ene huis in België staat en de deur ernaast zich in Nederland bevindt. Tip: rij een klein stukje van de route om te tanken. Dat scheelt toch behoorlijk met de rest van Nederland. Omdat we inmiddels halverwege de route zijn, is het nu een prima moment om te lunchen. Een terras of restaurant is zo gevonden, want je komt er talrijke tegen onderweg.

Nadat we de A16 zijn overgereden komen we aan in Zundert, het geboortedorp van Vincent van Gogh. Zijn herinneringen worden nog altijd levend gehouden in het Van Goghhuis. Na Zundert bereiken we na een kilometer of dertig de Brabantse Wal. Mocht je zin hebben in een verlate lunch, een vroeg diner of gewoon een lekkere bak koffie, dan kunnen we Brasserie de Berk, prachtig gelegen middenin het bos, van harte aanbevelen. Het hoogste punt van de Brabantse Wal laten we links liggen, maar we zoeken wel een anders hoogtepunt op: De Pompejustoren op Fort de Roovere in Halsteren. Fort de Roovere is een schans die onderdeel was van de West-Brabantse waterlinie, waar een schitterende uitzichttoren staat met een overzicht over het hele westelijke deel van Brabant. Neem ook even de moeite om ‘door’ de Mozesbrug te lopen die ernaast ligt.

We stappen weer op de snelle Soes voor het laatste deel van de route. Het heerlijk soepele blok heeft geen enkele moeite en spint als een tevreden poes. Na slechts enkele kilometers komen we aan bij Benedensas. Dit sluizencomplex uit 1824 diende om het achterland te beschermen tegen eb en vloed. Inmiddels is het Volkerak een meer geworden en is het waterpeil vrijwel altijd gelijk. Voor de oudere jongeren onder ons, de boeken van Merijntje Gijzen spelen zich hier af. Mocht je wat tijd over hebben, loop dan over de sluizen het natuurgebied De Dintelse Gorzen in en sta oog in oog met een Schotse hooglander of geniet van de rustgevende natuur. Nadat we door Steenbergen en Dinteloord (een typisch voorbeeld van een zogeheten voorstraatdorp) zijn gereden komen we aan op het eindpunt van deze mooie route: Willemstad. Deze vestingstad geeft alle mogelijkheden om de dag ontspannen af te sluiten met een hapje en een drankje. Zeker op mooie zomerse dagen is het wel aan te raden om vooraf te reserveren bij een restaurant.

Als laatste een paar laatste kleine kanttekeningen bij deze route. Let er bij het rijden van de route wel op dat er weinig tankstations zijn. Het is zaak om of om te rijden of iedere gelegenheid aan te grijpen om te tanken. En als laatste is de kans heel groot dat je verliefd wordt op deze mooie provincie!