Peter Kersloot en zijn Moto Guzzi 850 T5

“Ik kom uit een gezin met vijf broers die allemaal iets met techniek hebben. Zeker vier van ons hebben iets met motorfietsen, bromfietsen, noem het maar op. Ik zeg altijd: als het rookt en stinkt en het maakt geluid, dan vinden wij het leuk. Hoewel ik geen rijbewijs had, sleutelde ik al wel aan motoren. Toen dacht ik, waarom zou ik niet m’n rijbewijs halen? Want je loopt natuurlijk wel risico als je zonder rijbewijs eens iets moet proberen of zo. Dus toen heb ik op mijn 35e toch maar mijn motorrijbewijs gehaald. Mijn eerste motor was een 125cc DKW, die heb ik zelf helemaal opgeknapt. De eerste motor waarmee ik echt de weg op ging was een Honda CB750. Die heb ik best wat jaren gehad. Tot 1992 om precies te zijn, want vervolgens kocht ik deze Moto Guzzi. Het is een 850 T5 uit ‘86, maar pas in 1992 door Lamers naar Nederland gehaald. Degene die hem kocht nadat ‘ie geïmporteerd was, heeft er slechts een paar maanden mee gereden, schijnbaar beviel de Guzzi toch niet. Uiteindelijk heb ik ‘m in datzelfde jaar gekocht. Ik wist niks van Moto Guzzi, had er ook nog nooit op gereden. Toen ik er echter eenmaal mee op weg was, dacht ik: ‘Dit is mooi.’ Zo mooi dat ik hem nog steeds heb.”

“Na ongeveer een jaar had ik problemen met de koppeling. Ik heb toen het blok eruit gehaald en meegenomen naar Lamers. Hij haalde vervolgens de versnellingsbak uit elkaar en toen ‘ie eenmaal gedemonteerd was, vroeg hij: ‘Hoe kom je aan die versnellingsbak?’ Het bleek dat dat niet de gewone bak was, maar eentje waar ze meer race-achtige zaken mee doen. Zo kwam het balletje een beetje aan het rollen en gaandeweg kwamen er meer opvallende zaken aan het licht. De cilinderinhoud bijvoorbeeld: er staat 850, maar het is eigenlijk een duizend. Er zit een andere kop op, andere carburateurs, andere uitlaat. En dan de kuip, zo eentje als deze ben ik ook nog nooit tegengekomen. T5 Azteco, ik weet niet wat het is en kan het ook niet terugvinden. Onder de buddy zitten ook twee plaatjes, XR1000T staat er volgens mij op. Het is dus waarschijnlijk een speciale serie geweest, ik begreep dat ze op de fabriek wel eens series maakten als daar speciale vraag naar was. Maar het kan ook een Italiaanse dealer zijn geweest, die zelf een paar motoren naar zijn eigen idee heeft gebouwd. Ik ben er helaas nooit precies achter het achterliggende verhaal gekomen, en bij Lamers weten ze het ook niet.”

“Behalve die technische bijzonderheden heb ik zelf maar een paar dingen aan de Guzzi veranderd. Er zit een lichter vliegwiel in, en er zitten iets hogere banden onder. En de koffer heb ik er opgezet om wat spullen mee te kunnen nemen, verder heb ik er niks aan gedaan. In al die jaren heb ik er denk ik zo’n vijftigduizend kilometer mee gereden. Vorig jaar ben ik nog met mijn vrouw naar het Comomeer en Mandello de Lario geweest. Weliswaar met de motor op de aanhanger, want mijn vrouw zag het niet zitten om dat hele eind achterop te zitten. Ik ben daar ook langs de fabriek geweest, die zou open zijn, maar toen ik daar aankwam hing er een A4’tje op de deur dat ze een week langer met vakantie waren. Dus ik heb hem maar voor de deur gezet en een foto gemaakt. Dat was erg leuk, ook het rijden daar. Die paswegen en zo, dat is echt leuk. Of de Guzzi ooit nog weggaat? Nee, daarover bestaat geen twijfel. Aan wie moet je zo’n ding ook weer verkopen? Het is dat ik het een prachtige machine vind, maar misschien denkt een ander wel: ‘Wat moet je toch met zo’n oud ding?’”