MotoPlus 15 - 2022

EERSTE TEST KAWASAKI Z900RS SE 38 MOTOPLUS EERSTE TEST Het gebouw van de Zwitserse Kawasaki-­ importeur herbergt een Kawasaki-museum. De afgelopen halve eeuw was het de strategie om van alle geleverde Kawasaki-modellen één exemplaar in het museum te parkeren. Prach- tig om zo’n grote verzameling Kawa’s met nul kilometer op de teller en dus ongerestaureerd bij elkaar te zien. Deze historische setting is een prima passende plaats om een retro-sportieve machine als de Z900RS SE voor te stellen aan de wereld. Eerst neemt Kawasaki ons mee naar 1972, toen de Z1 900 werd gelanceerd. Het is mooi om te horen hoe zo’n project verlopen is, want blijkbaar ontwikkelden Honda en Kawasaki eind jaren ’60 in het grootste geheim parallel een 750cc viercilinder. Ze wisten dit dus niet van elkaar. De MV Agusta racers waren uiteraard de inspiratiebron voor de hoog­ toerige viercilinders en blijkbaar was de tijd rijp voor massaproductie van dit concept. De Honda CB750 was in 1969 net iets eerder klaar en daarom besloot Kawasaki op het allerlaatste moment haar 750 niet te lanceren, maar om de machine door te ontwikkelen tot een apparaat dat op alle kernwaarden superieur was aan de Honda. Als we erop terugkijken, dan blijkt dat zaken als het meeste vermogen en de hoogste topsnelheid een belangrijke rol in de identiteit van Kawasaki hebben gespeeld. Zo ontstond dus in 1972 de inderdaad beduidend sterkere Z1 900, inmiddels net zo’n gewaardeerde en kostbare klassieker als die eerste CB750. Kawasaki heeft de afgelopen decennia regel­ matig geflirt met haar iconische oermodellen. Zo kwam in de jaren ’90 de Zephyr-reeks tot stand en rond de eeuwwisseling arriveerden de ZRX1100 en 1200, welke teruggrepen op de Amerikaanse superbike-racers uit de jaren ’80. Die waren op hun beurt dan weer de laatste nazaten van de oorspronkelijke Z1 900. De huidige Z900RS is dus overduidelijk geïnspireerd op de oorspronkelijke Z1 900, en dat is met liefde gedaan. Het silhouet volgt prachtig dat van de oude Z1, met een redelijk hoog geplaatste ronde koplamp, de druppelvormige tank, het getrapte zadel en dat oh zo kenmerkende snavelvormige kontje. Het beeld wordt compleet gemaakt door de mooie chromen uitlaten en een dashboard met twee (hoofdzakelijk) analoge klokken. De Z900RS lijkt afgeleid van de Z900, maar in feite is alleen het motorblok hiervan gebruikt en zelfs dat in behoorlijk aangepaste vorm. De tuning werd iets teruggebracht door middel van een lagere compressieverhouding (iets wat vaak gedaan wordt maar tegennatuurlijk lijkt, omdat hiermee het thermische rende- ment automatisch minder wordt), tammere nokkenassen en een wat zwaarder vliegwiel. Het resultaat is 111 pk in plaats van 125 en een vrijwel gelijk koppel, dat wel bij een wat lager toerental vrijkomt. De eerste versnelling is wat korter dan die van de Z900, terwijl de zesde versnelling juist langer is. Bovendien is het achtertandwiel twee tanden kleiner, wat een langere eindoverbrenging oplevert, en daardoor is die zesde versnelling nu een heuse overdrive. Naast techniek is stijl cruciaal bij de RS en dus is het motorblok behalve innerlijk ook uiterlijk aangepakt, bijvoorbeeld door het te voorzien van kleine koelribben voor de juiste retro-vibe. De Z900RS is een pittig stukje duurder dan de Z900 en dat is verklaarbaar door de verregaande designkeuzes en fraaie In 2018 bracht Kawasaki de klassiek gelijnde Z900RS op de markt en daarmee een klink­ klare ode aan de iconische Z1 900 uit 1972. Als aanvulling op de standaard versie is nu de SE-uitvoering de showroom binnengerold. Deze Special Edition is middels een overzichtelijk aantal wijzigingen naar een hoger niveau getild. Is de alom gelauwerde Z900RS als SE een nog lekkerder geheel geworden? | Tekst: Matthijs van de Wall; Foto’s: Kawasaki | NOG LEKK »