MotoPlus 15 - 2022

VERGELIJKINGSTEST 5 HIGH-END ALLROADS 28 MOTOPLUS VERGELIJKINGSTEST Het is fascinerend om te zien hoe verschil- lend het resultaat kan zijn als twee merken eigenlijk hetzelfde doen. Bij KTM zit de motor- sport even diep geworteld in het DNA als bij Ducati. En toch voelen de grote allroads van deze twee merken totaal verschillend aan. Het duidelijkst is dat bij het motorblok van de Oostenrijkse allroad. Al bijna tien jaar maken ze in Mattighofen met deze 1.301 cc metende kernreactor de dikste sloophamer van alle- maal. Natuurlijk, gedurende die tijd is het blok steeds verder fijngeslepen en steeds vriende- lijker in de omgang geworden, zoals ook in Bologna bij Ducati gebeurt. Maar vergeleken met de pezige, afgetrainde triatleet-V4 is de Oostenrijkse V-twin een echte gewichtsheffer: met veel brute kracht ertegenaan! Altijd en overal. In die zin heeft hij overeenkomsten met de Duitse boxertwin uit Beieren, want ook die trekt over zijn hele toerengebied hard. De KTM heeft echter een langere adem, want die beukt tot bijna 10.000 toeren door. Niet dat je in de praktijk ooit zo ver hoeft door te trekken, maar het eindschot is ronduit indrukwekkend. Daarbij komt zoals altijd een vrij brute, ongepolijste hartslag met dikke klappen en een altijd aanwezig maar niet storend vibrato. De versnellingsbak is ook relatief ongepolijst. Hij schakelt niet zo smeuïg en exact gedefi­ nieerd als de Multistrada V4, het is meer gort- droog met korte schakelwegen en een super- snelle quickshifter. De Super Adventure windt er geen doekjes om: hoe gebruiksvriendelijk de machine inmiddels ook mag zijn gewor- den, alles voelt heel direct aan. Zoals je van een KTM verwacht. Dat hij niet naar de comfortkroon grijpt, is al duidelijk voordat je de reactor hebt ont­ stoken. Misschien ligt het aan de momenteel haperende toeleveringsketen dat de test- motor werd afgeleverd zonder koffers en handvatverwarming, maar het past ergens ook wel in het plaatje van de sportieve, pure alternatieveling uit Oostenrijk. Ook het zadel past consequent in die lijn. De smallere vorm geeft je een intiemer contact met de motor en het niet overdreven brede stuur voegt een vleugje naked bike toe. Dat is ongebruikelijk in dit gezelschap, maar niet onwelkom. Bij dit alles voelt de vooral vergeleken met de Harley en Ducati licht te bedienen koppeling al bijna als misplaatst. Maar ook zeer welkom, natuur- lijk. Het helpt ook om de krachtsalvo’s van de dikke twin vanuit stilstand vloeiend aan het werk te zetten. Ook de elektronica is welkom. Bij KTM zijn er meestal veel mogelijkheden om de motor aan je persoonlijke voorkeur of omstandig­ heden aan te passen, en de instellingen van de vering kun je dan ook los van de rijmodi doen. Helaas moet je hiervoor wel door wat menustappen heen. Maar net als op de Ducati worden de vele instellingen perfect aan je gepresenteerd met een intuïtieve grafische weergave. In elk geval geven alle rijmodi een heldere ver- binding tussen gashendel en machinekamer, waarbij het gelukkig nooit resulteert in een abrupte gasrespons. Als je wilt, is die overi- gens wel opvallend direct. In normaal en vlot verkeer is Street uitstekend geschikt, Sport is al knap fel, maar Rally plaatst de gaskleppen gevoelsmatig direct tussen je duim en wijs­ AANVAL VANUIT DE ALPEN KTM 1290 Super Adventure S