MotoPlus 15 - 2022

VERGELIJKINGSTEST 5 HIGH-END ALLROADS 24 MOTOPLUS VERGELIJKINGSTEST CODE ROOD Ducati Multistrada V4 S Droge koppeling, stalen vakwerkframe, 90° V-twin, daaraan denken we bij Ducati. Maar da’s allemaal passé. En nu is ook nog de desmodromische klepbediening verdwenen! Het zijn niet alleen de Ducatisti van het eerste uur die zich afvragen hoeveel Bologna-DNA er nog in de huidige top-Multistrada zit. Maar wie de kwaliteiten van een Ducati alleen afmeet aan zulke componenten, wordt al jarenlang gelogenstraft. Met het verlaten van de klas- sieke paden zijn de motoren uit Borgo Pani- gale steeds concurrerender, steeds beter en af en toe zelfs ronduit uitmuntend geworden. Zoals deze Multistrada V4 S. Dat is niet in de laatste plaats te danken aan de nieuwe, door het Panigale-blok geïnspireerde V4. Het is niet simpelweg een aangepaste ver- sie, maar een speciaal voor dit doel ontwikkeld blok, zoals al even genoemd zelfs met gewone klepveren: de V4 Granturismo. Zelfs de meest hardcore fans zullen dit blok alsnog weten te waarderen, want dankzij de unieke ‘Twin Pulse’ vonkintervallen voelt ook deze 1.158 cc metende viercilinder bijna als de klassieke 90° V-twins aan. Vette klappen bij stilstand, een warm bulderen in het krachtige midden­ gebied en vervolgens een droog, metalig hard hameren bij het benutten van het enorme ver­ mogen bovenin. Daarbij slechts onderbroken door een zeer racy ‘brraaapp’ bij het door­ schakelen met de quickshifter. Het voelt eigen- lijk helemaal niet als een V4 aan, behalve dan dat je in de lagere versnellingen ook onder de 3.000 toeren prima kunt rijden. Wie verlangt er dan nog terug naar de oude, bokkende tijden? Hooguit mis je vette punch van onderuit, dat is het enige wat nog aan de V4 ontbreekt. Maar dat is simpelweg het wisselgeld voor het enorme vermogen bovenin. Overigens is de gasrespons mooi vloeiend. Zelfs de Sport-modus, de meest felle, is weliswaar Ducati-typisch direct, maar nog steeds vloei- end genoeg. Touring verpakt het motorische geweld ietwat in watten, zonder het krachtige doorgaan op hoge toerentallen te verwateren. Fantastisch hoe dit blok zacht kan strelen én keihard kan sleuren. Het is al even fantastisch hoe nauwkeurig dit apparaat over de wegen te jagen is. Ver­ geleken met de GS offert de Multistrada ietsje aan stabiliteit op, om ten opzichte van de rest vervolgens een ongeëvenaarde lichtvoetig­ heid tentoon te spreiden. Zo precies pakt geen van de andere vier de bochten, zo duidelijk voelt geen voorkant aan en zo gemakkelijk pakt ook geen van de andere vier krappe lijnen. Kortom: zo sportief stuurt geen van de andere allroads. Alleen de mooi doseer­ bare Brembo Stylema-klauwen missen ver­ houdingsgewijs wat bijtkracht. Dat is niet erg, want hard gaan is niet de enige vaardigheid van deze Ducati. Langere reizen – vroeger vaak het schrikbeeld van Ducatisti – non c’e problema! Ergonomie en vering volgen ongeveer de BMW-lijn, maar dan een toefje minder soft, het voelt wat strakker. Het stuur is minder breed en staat verder naar voren, het zadel geeft een iets steviger gevoel en de vering geeft je meer connectie. Extra bonus: de kleine winddeflectors op de (helaas optionele) aluminium handprotectoren houden de wind verbazingwekkend goed van je handen af. Maar terug naar de vering: de spreiding en het aantal instelstappen is duidelijk groter dan op