MotoPlus 16 - 2021

64 MOTOPLUS ROADTRIP De aantrekkingskracht van bergen en heuvels bleef en dus is het ook nu weer genieten. Al verleg ik mijn aandacht langzaam naar het vinden van een overnachtingsplek. Indach­ tig de ongeschreven wetten van een mini-adventure staat er wildkamperen op het menu. De Ardennen waren te nat en modderig, de uitgestrekte graanvlaktes ideaal, maar die lig­ gen achter me. De huidige groene omgeving biedt weinig logische schuilplekken. Daardoor stop ik uiteindelijk om tien uur ’s avonds met 932 km op de teller op een rustige parkeer­ plaats in de buurt van Vichy. Zoals het hoort bij een mini-adventure pak ik nog net de laatste zonnestralen mee. Even een bekentenis: wildkamperen voelt totaal niet vertrouwd. Elk moment verwacht ik de gendarmerie om me weg te sturen of de lokale dorpsgek om me verrot te schelden. Daarom wacht ik tot het donker wordt voordat ik mijn tent opzet. Je hebt slechte plannen en slechte plannen en dit is daarvan een school­ voorbeeld. In het donker krijg ik mijn nieuwe tent onmogelijk opgezet. Na een eindeloze worsteling met tentstokken haak ik gedesillusi­ oneerd af en besluit buiten te slapen. Die keer dat ik dat eerder deed vierden alle muggen van Italië feest op mijn gezicht. Met dat horror­ scenario in gedachte kruip ik in mijn slaapzak. Als een mini-adventure een component van angst in zich moet hebben, dan ben ik in elk geval goed bezig. Ik vrees gendarmes, insecten en zo nog van alles en nog wat. En dan is het totaal onverwacht zomaar kwart voor zeven ’s ochtends. Hiervoor is de uitdrukking ‘slapen als een roosje’ bedacht. In de meest romantische mini-adventures zet de hoofdpersoon koffie op de smeulende resten van het kampvuur, bij mij zijn het een paar slokken water uit een plastic fles. Wat maakt het uit? Deze nacht was duizend keer beter dan verwacht. Om kwart over zeven zit ik – ongewassen en in hetzelfde kloffie – op de motor. Frankrijk heeft het vandaag goed met me voor en scho­ telt de A75 voor. Als ooit het moment komt dat ik niets meer te verliezen heb, keer ik hier terug met een bloedsnelle motor. De A75, ook wel La Méridienne genoemd, rijgt tussen Clermont-Ferrand en Millau vloeiende bochten aan elkaar. Zoals een pastamachine spaghetti in sierlijke bogen uitspuugt, hebben de asfalt­ machines hier bochtenrijke wegen neergelegd die schreeuwen om een veel hogere snelheid dan de maximaal toegestane. Vandaag heb ik zeshonderd kilometer voor de boeg. Na de lange dag van gister speelt mijn achterste een stuk vroeger op. Gelukkig biedt de Versys ruimte zat om te verzitten en bivak­ keren mijn voeten afwisselend op de gewone voetsteunen en die van de duopassagier. Des­ Het Etang de la Palme kleurt al mediterraans blauw. De TomTom is je beste vriend tijdens een mini-adventure. Nog slechts 1.545 kilo­ meter voor de boeg. ROADTRIP MINI-ADVENTURE – CROM RIDE