MotoPlus 16 - 2021

48 MOTOPLUS REPORTAGE “In het zuiden van Limburg heb ik mijn ‘Holle Wegen Route’ uitgezet. Zoals de naam al zegt is het een verzameling van kleine holle wegen door het Zuid- Limburgse landschap, waarbij we ook even de grens met België passeren. Het lijkt me leuk deze route met jou te gaan rijden.” Dat leek mij inderdaad ook leuk, dus toerde ik een paar weken voor de wateroverlast op een snikhete zomerdag met Jan Ernes door Zuid-Limburg. | Tekst en foto’s: Eric Bulsink | JAN ERNES OP PADMET… Bijna ongemerkt zijn we de grens met België gepasseerd, ik zie het aan het bord ‘Camping du Vieux Moulin’. Een paar honderd meter eer­ der zou dat nog Camping De Oude Molen heb­ ben geheten. Ook word ik hier bij het binnen­ rijden van de dorpjes opeens gewaarschuwd voor ‘nous enfants’. We rijden dus een stukje door België en hier – aan de rand van de Voer­ streek – spreken ze dus Frans, hoe buitenlands wil je het hebben? Nu had ik toch al het idee dat ik in het buiten­ land reed, want de bochtige wegen en ver­ gezichten van het Zuid-Limburgse heuvelland zijn on-Nederlands mooi. Bovendien heeft mijn gids Jan Ernes een prachtige toer uitgezet over mooie kleine wegen, die inderdaad regelmatig ‘hol’ zijn: diep in het landschap verzonken en vaak onder een prachtig groen bladerdak, alsof je door een natuurlijke tunnel rijdt. Een paar keer zie ik onderweg nog wel een bordje van de overbekende – en overbevolkte – Mergelland-route, maar hoewel het vakantieseizoen in Zuid-Limburg alweer flink op stoom is geko­ men en de terrassen weer vol zitten, rijden we de meeste stukken van de rit lekker op onszelf, weg van alle drukte. Jan Ernes (61) is een garagehouder uit Elsloo, die daarnaast samen met zijn vrouw Anne­ mieke sinds 2009 met veel passie de B&B/ vakantiewoning ‘De Auw Fotsch’ in Geverik net buiten Beek runt. Jan: “Ik rij al motor vanaf mijn twintigste en ben ooit begonnen met een Honda CB400F. Daarna volgden een hele serie BMW’s, deze R1200GS is mijn vijfde. Toen de kinderen kleiner waren, stond het rijden wel even op een lager pitje, maar tegenwoordig rij ik weer volop. In het verleden ging ik ook wel met een clubje mee naar de Alpen of Dolo­ mieten, maar vandaag de dag zijn het vooral dagtrips, ook wel samen met twee van mijn zoons die ook motorrijden. Wat dat betreft zit­ ten we hier in Zuid-Limburg natuurlijk op een geweldige plek. Je kunt hier fantastisch toeren in onze eigen streek, maar met een uurtje sta je ook aan de rand van de Ardennen, of in de Eifel. We gaan ook weleens op zondag ‘even’ op het circuit van Francorchamps kijken. Dat is een uurtje rijden en daar is altijd wel iets te doen. Dan daar even een frietje eten en weer lekker binnendoor terug.” Hoewel Limburger van geboorte – en nu woonachtig in het huis dat zijn opa ruim 100 jaar geleden kocht –, heeft Jan door zijn werk ook lang elders in Nederland gewoond: “Dat begon al met mijn studie aan de auto-HTS in Apeldoorn. Maar eenmaal afgestudeerd wilde ik liever de speciale voertuigen in, en kwam terecht bij PZ in Geldrop, in die tijd een grote fabrikant van landbouwmachines. Ik ben toen in Deurne gaan wonen. Toen echter het vliegveld hier om de hoek in Beek zou gaan uit­ breiden met een extra start- en landingsbaan, zochten ze iemand die daar het rollend materi­ eel zou beheren en dat heb ik bijna vijf jaar met veel plezier gedaan. Een prachtbaan, die echter op de tocht kwam te staan toen de uitbreidings­ plannen van de luchthaven niet doorgingen. Via een bevriende Mercedes-dealer kwam ik ver­ volgens in contact met de importeur in Utrecht, en daar ben ik vijftien jaar servicemanager voor Zuid-Nederland geweest. Tot het rond de eeuwwisseling toch begon te kriebelen: ik wilde graag voor mezelf beginnen én terug naar mijn roots, naar Zuid-Limburg dus. We konden dit We rijden een mooie toer over zogenaamde ‘holle wegen’.