MotoPlus 07 - 2021

KAWASAKI Z750/Z800/Z900 GENERATIETEST TEST MOTOPLUS 45 dus een 750, 800 en uiteraard het meest actuele model van de middenklasse naked-lijn, de 900. Hoewel die benaming volgens sommigen zeker met betrekking tot het huidige model wat mis- plaatst is. Een 948cc viercilinder (vijf cc minder dan de 953 cc van de eerste Z1000 uit 2004!) met 125 pk als ‘middenklasse’ bestempelen, voelt een beetje als een Ierse tournedos met truffelsaus, gegrilde groenten en aardappel-knoflookpuree weg- zetten als daghap. Het is wel net effe wat meer dan dat. Daaren- tegen nestelt de 900 zich zowel qua cilinderinhoud als prestaties netjes tussen de 68 pk sterke Z650 en 200 pk sterke Z H2, wat in ieder geval het ‘midden’ van ‘middenklasse’ rechtvaardigt. Afijn, afgevaardigde van de eerste generatie is een Z750 uit 2011. Of meer specifiek, een Z750R, die in 2011 werd gepresenteerd als een iets luxere/sportieve versie van de basis­ uitvoering. Zo heeft de R onder meer een aluminium in plaats van stalen swingarm, aan- gepast hevelsysteem, hoogwaardigere vering waarvan uitgaande demping en veervoor- spanning instelbaar zijn, een ander voorspat- bord én radiale remklauwen met een radiale rempomp voor. Dit specifieke, net als de Z800 door Premium Motors Apeldoorn beschikbaar gestelde exemplaar is door zijn vorige eige- naar ook nog getrakteerd op onder meer een vervangingsdemper, versnellingsindicator én handvatverwarming. En dat laatste maakt hem tot de meest populaire van het trio, wat vooral te maken heeft met de redelijk winterse temperatuur vandaag. Niet zijn betere rijkwali- teiten, aangezien we nog geen meter hebben gereden. De allereerste Z750 mag dan uit 2004 stam- men, de door ons gereden machine is bedui- dend jonger. Toch merk je aan bepaalde zaken dat de tijd niet stil staat, vooral qua uitrusting in dit geval, niet eens zozeer qua uiterlijk. Natuurlijk, de Z800 en zeker de 900 ogen beide een stuk moderner dan de stamvader, toch De evolutie van de Z-lijn in beeld: de 800 (midden) en 900 (rechts) zijn duidelijk scherper en moderner getekend, maar leunen optisch nog altijd sterk op het oer-design van de 750 (links). mag de 750 er nog altijd zijn. De strakke, naar voren gerichte en ronduit sportieve lijnen ogen nog altijd bij de tijd. En zeker in de fraaie two- tone kleurstelling van deze R wil je er absoluut op gezien worden. Aan het dashboard – een grote analoge toerenteller die terzijde wordt gestaan door een bescheiden LCD-display – kun je echter wel zien dat er de laatste jaren stappen zijn gezet. Door opvolger 800 al, die over een volledig digitaal exemplaar beschikt, maar zeker door de actuele Z, die sinds vorig jaar is uitgerust met een 4,3-inch TFT-kleuren­ scherm. Daarentegen laat de 800 zien dat moderner niet per definitie beter hoeft te zijn, niet op alle fronten althans. Het dashboard is weliswaar meer informatief en uitgebreid, de afleesbaarheid van de toerenteller is echter minder duidelijk dan de ana- loge versie van de 750. Minder daarentegen is het nogal zwaar lopende koppelingshendel van de 750. Een nieuwe kabel – of smeren – brengt ongetwijfeld verbetering (het is zeker geen bekend minpunt van de 750), met name in de bebouwde kom laat de oudste van het trio zich hierdoor niet van een heel toegankelijke kant zien. De 750-rijder kijkt dan ook tevreden in de spiegels wan- neer de Apeldoornse skyline (soort van dan…) uit het zicht is verdwenen en het achterland van Terwolde en de IJssel zich aandient. Bochten kortom, het favo- riete metier van naked bikes en het moment om de teugels wat meer te laten vieren. De plek ook waar de onderlinge verschillen duidelijk komen Kawasaki Z800 De Z800 is vooral een evolutie van de 750, met iets meer vermogen en koppel, maar net zo energiek. »