MotoPlus 07 - 2021

GENERATIETEST KAWASAKI Z750/Z800/Z900 44 MOTOPLUS TEST ’t Kan verkeren, Bredero wist het al en ook Kawasaki weet als geen ander hoe grillig het leven kan zijn. In een tijd dat de Suzuki GSF600 Bandits en Yamaha FZS600 Fazers als warme broodjes over de toon- bank vlogen, presenteerden de groenen uit Kobe de luchtgekoelde ZR-7. Een betaalbare, toeganke- lijke, complete, neutraal sturende en betrouwbare motorfiets; alle ingrediënten kortom voor een suc- cesverhaal van de bovenste plank. Maar het leven is niet altijd eerlijk, en Kawasaki in het algemeen en de ZR-7 in het bijzonder weten daar alles van. Het succes dat de motor verdiende, bleef uit. Niet dat de Japanners daar achteraf gezien heel erg mee in hun maag hebben gezeten, want de beloning voor alle inzet volgde dubbel en dwars met de lancering van opvolger Z750 in 2004. De middenklasse naked met een volledig nieuw ontwikkelde, vloeistofgekoelde vier-in-lijn werd een instant succes. De spierballen van een duizend in combinatie met de lichtvoetigheid van een zeshonderd, en dat alles verpakt in een stoer, beetje agres- sief ogend jasje. Het bleek de juiste receptuur voor een regelrecht succesnummer; waar veel ZR-7’s hun dagen sleten als winkeldochter, was de Z750 vanaf dag één niet aan te slepen. In Nederland vaste bezoeker van de top 10 van bestverkochte motoren en in Frankrijk sleepte ’ie zelfs meermaals de titel ‘bestverkochte motor van het jaar’ in de wacht. De cijfers liegen er ook niet om: van de Z750, inclusief zuster­ modellen R en S (met tophalf), werden er in Europa in totaal 160.000 verkocht. Flinke schoenen om te vullen dus voor de in 2013 gepresenteerde opvolger, de Z800. Dank­ zij een grotere boring (van 68,4 naar 71,0 mm) groeide de cilinderinhoud van 748 naar 806 cc, waarbij uiteraard ook vermogen en koppel een duwtje in de rug kregen. En uiteraard kreeg ook het uiterlijk een flinke make-over. Een behoor- lijke modelwissel weliswaar, die echter volledig in het niet valt in vergelijking met de sprong naar de Z900 in 2017. Met een volledig nieuw design nestelt de 900 zich optisch gezien netjes tussen de Z650 en de opvallende (én polarise- rende) Z1000 in, toch maakt de naked vooral De eerste Z750 had nog een klassieke telescoopvork, vanaf 2007 zat er een upside-down tussen de kroonplaten, zoals de door ons gereden R-versie (links) heeft. Die heeft ook radiale remklauwen, iets dat zowel de Z800 (midden) als de huidige 900 (rechts) niet heeft. technisch een enorme sprong. Het rijwielge- deelte werd compleet nieuw opgetrokken en ook het blok werd stevig onder handen geno- men. De nieuwe, nog altijd actuele versie van de vier-in-lijn is ook geen opgeboorde variant van het Z800 aggregaat, maar gebaseerd op de gro- tere viercilinder van de sinds dit jaar niet meer leverbare Z1000. Met dezelfde slag tegenover een iets kleinere boring komt de cilinderinhoud op 948 cc, waaruit 125 pk bij 9.500 toeren en 98,6 Nm bij 7.700 toeren wordt geëxtraheerd. Allemaal aanpassingen waardoor de Z het momentum weer wat meer terug kreeg. Ook de Z800 deed het weliswaar goed qua verkoopaantallen, maar bleef met gemiddeld zo’n 11.000 units per jaar in Europa toch wel achter bij de Z750, die goed was voor 17.500 stuks. Van de jongste 900-generatie vinden jaarlijks weer 15.000 stuks hun weg naar een nieuw baasje, wat hem zowel letterlijk als figuurlijk tot een hardloper binnen het Kawasaki-gamma maakt. En dan volgt nog een laatste getal om het cijferoverzichtje compleet te maken: 265.764 – het totale aantal verkochte Z750/800/900’s sinds 2004. Ruim over de kwart miljoen verkochte machines van één model in Europa, dat is toch een knappe prestatie. En een teken dat je iets goeds op poten hebt weten te zetten. Om eens te kijken hoe de jaren van invloed zijn geweest op de Z, gaan we op pad met een exponent van elke ‘blokgeneratie’, Kawasaki Z750 Sterk blok, stoer voor­ komen: de Z750 vormde de aftrap van een succes­ verhaal dat tot op de dag van vandaag standhoudt.