MotoPlus 05 - 2021

66 MOTOPLUS REPORTAGE 25 verschillende escortes. Ja, daar word je wel tureluurs van. We hebben daarom meerdere keren geprobeerd te ontsnappen. Maar het lukte pas echt toen we begeleid werden door een oudere man met een kalasjnikov omge- hangen op een brommertje. Dat brommertje reed niet zo hard, dus daar hadden we op een gegeven moment zo de balen van dat Jan al een keer naast hem ging rijden met de vraag of het niet wat sneller kon. Dus wij voerden het tempo steeds iets verder op, tot we op een gegeven moment tot het besef kwamen dat we hem hadden afgeschud. We waren vrij!” “Via Pakistan en India zijn we toen doorge­ reden naar Nepal, waar een warm weerzien op ons wachtte. Niet alleen omdat we een goedgevulde zak geld brachten die daar heel hard nodig was, maar ook omdat ze blij waren ons weer te zien. Na een aantal weken vrij­ willigerswerk gedaan te hebben, stonden we voor een keuzemoment. Óf we gaan terug naar Nederland en pakken de boel daar weer op, óf we gaan door met ons avontuur. Wij kozen voor het laatste. Omdat we nog wel wat zaakjes moesten regelen, lieten we de motoren achter in Nepal en pakten in 2018 het vliegtuig terug naar Nederland. Daar hebben we in acht maanden tijd alles geregeld. Ons huis werd verhuur-klaar gemaakt, we hebben wat gewerkt en verder alles opgezegd, waar- door we eind 2018 klaar waren voor de rest van het avontuur. Een keuze die we iedereen kunnen aanraden.” “Sinds die tijd hebben we namelijk alle sta- ten van India bezocht, zijn we Pakistan weer ingetrokken, hebben we een compleet nieuwe familie gekregen en leefden we als een god in Frankrijk. Het is daar namelijk niet veel anders dan hier qua comfort. Je kunt bijvoorbeeld gewoon navigeren via Google Maps. En ja, de mensen die daar wonen, die reizen ook. Dus je hebt er genoeg hotelletjes en overnachtings- plekken. Zelf hebben we heel veel gebruik­ gemaakt van het zogeheten Couch Surfing. Een soort Air B&B maar dan zonder dat je ervoor betaalt. Daar zijn we mee begonnen in Pakistan. Deze manier van reizen heeft ons heel veel gebracht. Onder meer een hele fami- lie extra. We troffen daar namelijk een familie waar het zo goed mee klikte dat we niet een paar dagen maar twee weken zijn blijven hangen. Zoals gezegd is de gastvrijheid in die landen grenzeloos, dus werden we ook met- een meegenomen naar twee bruiloften. Een heel bijzondere ervaring.” “Dat is sowieso iets dat we mensen willen meegeven voor het maken van zo’n reis”, vult Jan aan. “Landen als Pakistan, India en Nepal klinken misschien ver weg, en worden hier misschien afgebeeld als wat achtergestelde gebieden. Dat zijn het absoluut niet. Sterker nog, in bepaalde streken zijn ze veel verder dan hier. Wie wil kan dan ook gerust die kant op rijden met de motor. Denk niet aan de beren op de weg die je allemaal tegen kunt komen, maar focus je op de mooie zaken. En mocht je een keer met pech langs de weg komen te staan, dan is er altijd iemand die je wil helpen. Dat gaat dan natuurlijk wel een beetje anders dan hier. Want de grote beurt wordt gewoon langs de kant van de weg uitgevoerd. En de oude olie wordt opgevan- gen in een bak die ergens een pand in wordt gesleept – om die vervolgens nooit meer terug te zien. Maar het werkt wel. En ook snel. Want mocht er een onderdeel kapot zijn dat ze toevallig niet op voorraad hebben, dan wordt het gewoon met DHL die kant op gehaald. Precies zoals we in Nederland ook doen.” “Wat wel een goede tip is, is om contact te leggen met lokale motorrijders. Motorrijders helpen motorrijders nou eenmaal graag. Dat hoort er een beetje bij. Dat is onder meer ook de reden dat wij in Indonesië lid zijn geworden van de Motor Besar Club Indonesia (MBC). Dat heeft voor ons heel veel deuren geopend die normaliter gesloten blijven. Denk alleen al aan het verkrijgen van een visum. Daarnaast zijn zij, net als wij, ook betrokken bij goede doelen en halen ze daar geld voor op. Echt super! Een andere tip is dat je altijd te veel spullen meeneemt. Ook wij hebben dat gedaan. Naarmate de reis vorderde, hebben we daarom steeds meer spullen weggegeven. Onze tentjes, de slaapzakken, de slaapmatjes, extra kleding, noem maar op. Wie een avon- tuur zoals het onze wil maken heeft maar een paar dingen nodig: goede motorkleding, twee onderbroeken, een handdoek, wat tiewraps, ducttape, een telefoon met toegang tot het internet en geld. Meer niet. Wie die spullen bij zich heeft, vindt namelijk altijd wel een plek om te overnachten en eten. En laten we eerlijk zijn, dat is toch het enige dat echt noodzake- lijk is. De rest is pure luxe.” “Het zal dan ook niet als een verrassing komen dat we staan te popelen om verder te gaan met onze reis. Helaas zit dat er voorlopig nog niet in. Al past het ook wel bij ons dat de reis nooit ophoudt. Om een voorbeeld te geven, ik lees een reisverhaal nooit uit. Het liefst stop ik tien pagina’s voor het einde. Waarom? Omdat ik niet wil weten hoe het verhaal afloopt. Ik ben op zoek naar de reis. Door het einde niet te lezen, houd ik het verhaal levend. Precies zoals nu bij ons ook aan de hand is.” n “Eten en een slaapplek zijn noodzakelijk, de rest is pure luxe” In Naran Valley (Pakistan) tussen de sneeuw. Kapotte voor- en achtervelg door een enorm gat in het wegdek. Wachten in niemandsland tussen Myanmar en Thailand om de grens over te kunnen.