MotoPlus 17 - 2020

REIZEN ZWARTE WOUD, DUITSLAND 58 MOTOPLUS REIZEN op een zeldzaam rijke sterrenhemel die in het diepblauwe water van het meer wordt weer- kaatst. Wat wil een mens nog meer? De volgende dag wil de elektronische wegenkaart me achter de Titisee weer het snaarstrakke asfalt van een of andere grote B-weg opsturen. Jammer vriend, maar dat gaan we dus niet meer doen. Vandaag gaat het weer terug richting Freiburg, maar niet via snelle wegen, ik wil enerverende straatjes. En die krijg ik. Ik ben nog maar net de B31 opgedraaid of ik verlaat deze alweer en volg nog op de uitrit het bord naar een golfbaan. Daar kom ik echter nooit aan. De route sluist me namelijk door een werkelijk schilderachtig mooi stukje Zwarte Woud, dat zelfs in de vele VVV-brochures geen gelijke kent. Hier glooien de heuvels en bloeien de boter- en paardenbloemen. In het bos tiert het mos welig, centimeters dik en zacht als boter. Na café Heiligenbrunnen, waar de weg niet veel meer is dan een geasfalteerde handdoek, dient de met een middenstreep versierde B500 tweebaansweg zich aan, die me snel naar een echte highlight brengt: de Spitzenstraße. En die is inderdaad ‘Spitze’, zoals de Duitsers het zo treffend zeggen. Na het inrijden van het dal voor Kirchzarten worden de bochten steeds krapper, waardoor de verwende motor- rijder op zijn wenken wordt bediend. Al te enthousiast kan er niet gas worden gegeven, anders komen de notentaart en cappuccino van de laatste stop weer spontaan omhoog. Het glinsterende licht van de laatste zonne­ stralen wordt door de steeds langer wordende schaduwen in het dal opgegeten. De bochten rijgen zich zo naadloos aaneen, dat de motor bijna niet meer rechtop komt. Na een zagerij, waar opgestapelde ex-bomen tot planken en balken worden verzaagd, slingert de weg ver­ volgens weer richting Freiburg.