MotoPlus 17 - 2020

ZWARTE WOUD, DUITSLAND REIZEN REIZEN MOTOPLUS 57  schakelen. Het laatste deel van de weg tot de hut is eigenlijk afgesloten, enkel gasten mogen hier doorrijden. Achter de hut wordt het netvlies gestreeld door een indrukwek- kend 180-graden panorama over het weste- lijke deel van het Zwarte Woud. Is dat Basel daar in de verte? Tijd om de gereden kilometers te belonen met een kleine versnapering. Ik word bediend door de jongere broer van Bruce Willis. Conny Gröbner’s gladgeschoren hoofd doet in ieder geval aan de Holly­ wood-ster denken, net als zijn atletische, gespierde voorkomen en charismatische manier van doen. Hij lijkt hier op de een of andere manier ook helemaal niet op z’n plaats, zo met een dienblad in de hand. Conny blijkt op wel meer fronten uit de toon te vallen, bijvoorbeeld wat betreft zijn hobby. Hij heeft zijn hart verpand aan het prepareren van pistes. In de winter schuift hij de loipes glad met zijn pistenbully, in de zomer en herfst gebruikt hij het apparaat bij het inkuilen van veevoer. Terug naar de Feldbergstraße, die men geheel conform de moderne tijd deels heeft rechtgetrokken. Voor het zware en snelle verkeer natuurlijk een stap vooruit, voor motorrijders daarentegen een schop tegen het scheenbeen. Met de bochten heeft men immers ook een deel van de charme van deze bergweg begraven. Een lekker uit­ dagende of zelfs enkel een onderhoudende passage zoek je hier tegenwoordig tever- geefs. En zo boemel ik in alle rust met de twin over de pasweg, die in het dagelijkse leven de nuchtere naam B317 draagt. Met een meer kritische blik laten de resten van de oude weg zich her en der nog ontdek- ken. Deze lopen door en langs verschillende uitstulpingen in de bergflank en doen ver- moeden dat het er hier vroeger rijtechnisch heel wat avontuurlijker aan toe ging. Kort nadat de Feldberg in de spiegels is ver­ dwenen, doemt de schitterende omgeving van de Titisee op. Alleen al de naam van dit meer zorgt altijd voor een beetje kinderach- tige, besmuikte glimlach. Grote bekendheid geniet het meer ook niet, het is zeker geen Bodensee en zelfs de eveneens hier in de buurt gelegen Schluchsee is beduidend gro- ter. Toch is de Titisee een innemend meertje waarop ouderwetse waterfietsen ronddob- beren en zelfs het lokale rondvaartbootje nog naar iets meer ruimte verlangt. Op de 317 is het vandaag zo druk, dat ik dankbaar de weg naar Bruderhalde en de westelijke oever van het meer opdraai. Onmiddellijk krijgen weg en omgeving een heel ander karakter. Prachtig asfalt, maar geen vracht­ wagen meer te bekennen. Daarentegen zijn het zuidelijke en westelijke deel rond het meer wel weer bezaaid met campings. Een vanaf het meer waaiende koude luchtstroom streelt het gezicht via de kierstand van het vizier. Een prima plek om de nacht door te brengen. Ik sla mijn tentje op bij een van de campings aan het meer en heb geluk, er is nog een plaatsje vrij direct aan het water. Wanneer de zon alweer lang ergens anders ter wereld zijn ding doet, word ik getrakteerd »