MotoPlus 17 - 2020

REIZEN ZWARTE WOUD, DUITSLAND 54 MOTOPLUS REIZEN Het is een trauma dat ik tot op de dag van vandaag met me meedraag: vakantie in het Zwarte Woud. Ik herinner het me ook nog als de dag van gisteren: twee weken in een pension in Löffingen. Het lag niet aan de mensen, die waren vriendelijk en aardig, maar ook wel érg rustig. Laat ik het zo zeggen, als elfjarige word je niet echt vrolijk van zoveel beschaafdheid, het mocht allemaal wel een tikkeltje minder burgerlijk. Onze mede-vakantievierders hadden bijna unaniem een voorkeur voor strak gesteven korte broeken met daaronder hoog opgetrokken witte knie­ kousen in leren sandalen. Het Zwarte Woud, zo werd me al snel duidelijk, was naast mijn plaatselijke misdienaarsgroep zo’n beetje de meest saaie plek ter wereld. En dat stigma is altijd aan het gebied blijven kleven. Zo hardnekkig dat ik het de rest van mijn leven ben blijven mijden als de pest. Kon ook mak- kelijk, want goede alternatieven zijn in ruime mate voorhanden, denk alleen maar aan de Vogezen, Eifel en Alpen. Toch begon het op een bepaald moment ergens te knagen, wat kan er nu echt mis zijn met een van de meest toeristische regio’s van Duitsland? Die tig dui- zenden bezoekers op jaarbasis komen er toch niet enkel om elkaar de loef af te steken met de nieuwste sandalen of de witste sportsok- ken? En dus besluit ik om onder het mom van ‘traumaverwerking’ met de motor af te reizen naar dit Duitsland uit de reisbrochure. Uitvalsbasis voor dit stukje zelfontplooiing is Freiburg im Breisgau. Nog maar net heb ik het drukke verkeer van de binnenstad achter me gelaten of ik duik een wereld in die ik bijna volledig vergeten was. Een wereld waarin restaurants nog ‘Gasthof’ heten en namen dragen als Hirschen, Bären of Adler. Tramrails begeleiden me verder richting het achterland in de richting van Günterstal. Voor me is alles groen, waarbij het asfalt zich telkens weer snel het beeld uit worstelt. Precies hier begint de echte pret, de weg leidt me namelijk omhoog, de 1.284 meter hoge Schauinsland op. Meteen valt me een van de grootste handicaps van deze berg op: op zon- en feestdagen is de weg afgesloten voor verkeer. Wat voor dag ‘Star wars’ bij de Titisee, veel mooier wordt kamperen niet (boven). Gasthaus Heiligenbrunnen nodigt uit tot een gastronomische stop (onder).