MotoPlus 11 2019

kenbaar: over boomstammen springen en staande wheelies maken. Ook wordt voor- zichtig de Erzberg-enduro geopperd... Welnu, terughoudendheid heeft nog nooit een motor- sporter groot gemaakt. Toine haalt minstens één wenkbrauw op. Hij stelt de vragen om de training op de wensen en het niveau van de cursisten af te stemmen. We beginnen bij het begin: hoe sta je op de motor? Dit is nog voordat we vertrokken zijn. Het stuur staat voorover gekanteld en dat wordt in lijn met de voorvork gezet. De hoogte van de hendels wordt afgesteld en al staand op de motorfets legt Toine uit hoe je laarzen op de voetsteunen moeten staan. In het mid- den, met vlakke voet. Dit lijkt logisch, maar vaak staat men met de bal van de voet op de steps en/of met de voeten te ver achterover gekanteld en dus met doorgeknikte enkels. Echte basiszaken, maar als die niet kloppen zal verdere ontwikkeling lastig zijn. Dit zal gedurende de dag een terugkerend thema zijn: zorg dat de basiszaken in orde zijn en (vooral) blijven, dan kun je je verder ontwikkelen. Dan volgt een korte en duidelijke instructie over het gewenste gedrag tijdens het rijden. Toine accepteert enkel straatlegale motoren met standaard of stille uitlaten. De trainingen zijn doordeweeks, omdat je op de zandpaden dan hooguit een tractor tegenkomt. We rijden op openbare (zand-)wegen en mochten we daar wandelaars, fetsers of ruiters tegenkomen, dan steekt de voorste rijder zijn hand op en rollen we er heel rustig en met finke afstand aan voorbij. Kortom, het is vanzelfsprekend dat we ons verantwoordelijk gedragen. Startknopjes worden ingedrukt, ik kickstart mijn Husqvarna TE610 en binnen een paar hon- der meter rijden we, correct staand, over onver- harde paden. Al snel bereiken we een braak- Eerst wordt snel gekeken of basiszaken als de positie van stuur en hendels in orde zijn. Wat overigens snel kan worden aangepast. liggend veld met een soort ovaalbaan, met daarin twee ruimere bochten en twee krappe bochten. We gaan staand rijden, eerst linksom en later rechtsom. We stoppen en dan volgt er uitleg over ‘De Correcte Houding’. De benen vrijwel gestrekt, het bovenlijf vanuit de heupen naar voren gekanteld met als richtlijn dat de kin boven het stuur is. De onderarmen moeten vrijwel recht omhoog wijzen en de ellebogen in een hoek van 90 graden. Let ook op genoemde voetpositie. Het is meteen duide- lijk dat het vandaag om de grote lijnen én om details zal gaan. Alle oefeningen worden vanaf hier eerst uitgelegd, dan doet Toine het voor, vervolgens rijden we een aantal keer voorbij, stoppen, er wordt besproken wat we wel en niet goed doen en dan herhalen we het onderdeel nogmaals. En nogmaals. Deze oefe- ning zetten we voort, nu met op- en terugschakelen op de langere rechte stukken. Gecombineerd met de kin boven de tank valt op hoe goed de snellere bochten (een beetje) met een glijdend achterwiel in te sturen zijn en hoeveel mooier de motor zich nu met het gashendel laat sturen. Alles nog op een basisniveau, maar het is mooi om de progressie bij Alexander te zien. Dan herhalen we deze oefening, maar nu gaan we zitten op het diep- ste punt van de bocht, om zodoende druk op het achterwiel te genereren voor meer grip. Het credo luidt nu: “staan, zitten, gás!” Staand rijden op het rechte stuk, accelereren naar de vierde versnelling, staand remmen, let op de kin boven het stuur, een versnelling terug, op het diepste ENDURO-TRAINING REPORTAGE punt goed voorop het zadel zitten, zodat het voorwiel grip houdt, en soepel gas geven. Dat laatste doe ik iets (lees: veel) te gretig en dat kost me een korte reprimande. Zowel Alexander als ik drukken de motor niet genoeg onder ons, wat je als crosser gewoon moet doen. Toine legt uit dat de beste manier om dit te doen en te contro- leren is je buitenste elleboog omhoog te laten wijzen. We rijden vele rondjes en elke keer als we langskomen buldert hij: “Omhóóg die elle- boog!” En dat blijkt nog te werken ook! Als ik die elleboog omhoog draai, druk je automatisch de crosser meer onder je. We rijden verder, waarbij verschillende een- zame kruisingen of haakse bochten op zo’n zandpad gebruikt worden om de bochtentech- niek verder op te bouwen, waarbij elke bocht zijn eigen specifeke element heeft. De ene keer is het aanremmen glad, dan zijn er meer sporen of zijn er hobbels in de rem- of in de acceleratie- zone. Elke keer hamert Toine op staan-zitten-gás en omhóóg-die-elleboog. Nieuw element is dat we ook hard(er) gaan accelereren en daarbij is het adagium: “Hou die ketting strak!”Toine legt uit dat in het geval van zowel spoorvorming, hobbels of een zachte ondergrond de enige red- ding kan bestaan uit het gas erop houden. Voor een straatrijder als Alexander is dit compleet tegennatuurlijk, want op straat doe je bij twijfel het gas dicht. Ofroad is het andersom en bij twijfel moet er fink gasgegeven worden en ook de positie van de rijder is belangrijk. Door naar achteren te hangen blijft het voorwiel licht. » De bocht insturend steek je je voet naar voren, maar vooral niet te ver naar buiten. En had Toine al gezegd dat het belangrijk is om die buitenste elleboog omhoog te houden? REPORTAGE MOTOPLUS 85