MotoPlus 2018/18

test + techniek MOTOPLUS 35 Maar, als en toch: de subjectieve beoordeling in de finale levert genoeg discussiestof op. Helemaal eens waren de zes testrijders het nooit. gewicht is de Duke bijna 30 kilo lichter dan elke andere finalist. Dat maakt dat je de Duke in haarspeldbochten vaak heel brutaal op de binnenste lijn kunt drukken, zo makkelijk, licht en voorspelbaar stuurt de Oostenrijker. Alsof de KTM op de Iseran de Alpenmasters al wil beslissen. Over de Iseran gesproken: we zijn op het hoogste punt aangekomen. Laten we maar snel ter zake komen. Dat de Bagger ons hier gaat verlaten, lijkt zo goed als zeker. Zelfs Kristijan heeft een kruis over de Duitser geslagen. Maar verrassing. De helft van de testrijders denkt er anders over: twee van hen willen afscheid nemen van de Z900RS en een wil zelfs de Duke laten staan. Maar met drie stemmen voor de Bagger, twee voor de Kawasaki en een voor de KTM, is het pleit in het nadeel van de K1600B beslecht. De KTM 790 Duke haalt opgelucht adem en stort zich vol bravoure in de afdaling richting Val d’Isère. Ook in zijn conceptioneel gezien wat meer gematigde jasje voldoet de 800 helemaal aan KTM’s credo ‘Ready to Race’. Paf, paf, paf – met een enorme lichtvoetig- heid laat dit stuk speelgoed zich van de ene in de andere bocht gooien en weer uitacce- lereren. Dat het middenklasse-motorblok, dat met 75 graden verzette kruktappen de blokhoek van de V-twins uit Mattighofen imiteert, flink toeren moet draaien voor een straf tempo spreekt voor zich en dat is mede door de uitstekende quickshifter met blipper-functie ook een wezenlijk deel van de pret. Geen van de andere finalisten laat zich zo naadloos en zonder merkbare overgangen op- of terugschakelen. Dat de kleine Duke niet zo scherp door het alpiene landschap scheert als zijn tweecilinder-broers is ener- zijds een door het concept ingegeven keuze en anderzijds ook een beetje het gevolg van de rode stift. Met een prijs van € 11.625,- zit deze bochtenvreter prijstechnisch aan de onderzijde van de groep finalisten. De remmen zijn net even wat minder giftig dan echte high-end remmen, de Maxxis-banden doen het op zich best goed maar missen net dat laatste beetje grip en feedback vergele- ken met het rubber van de grote merken en de veerelementen zouden net even fijngevoe- liger aan mogen spreken. Maar desondanks COL DE LA MADELEINE (1.993 m) Lang, vlak, vloeiend en goed geasfalteerd – de klim naar de Madeleine. Het stenen plateau op de top smokkelt wat met de pashoogte. >