MotoPlus 2018/04

rij-impressie MOTOPLUS 43 klassieke plaatje passen. Klassieke optische en technische details vind je ook bij het blok, waarvoor de Norton Commando 850 MK2 uit 1974 model stond. Wat zich vertaalt in een lucht- en oliegekoelde tweecilinder lijnmotor met twee kleppen per cilinder, een onderlig- gende nokkenas en stoterstangen. Wezenlijk anders echter is het 270° kruktapverzet van de nieuweling, waarmee enigszins wordt getracht karakter en geluid van een 90° V-twin te klonen. Overigens zou de huidige aandrijving ook wel een stuk gecultiveerder mogen draaien dan de wat ongemanierde ‘gelijkloper’ (met 360° krukas dus) van toen. Nog een ander verschil betreft de versnel- lingsbak. Destijds voldeden vier versnel- lingen, maar in het huidige tijdperk grijpen vijf tandwielparen in elkaar. En in plaats van 828 cc anno toen, pronkt de actuele twin met een longinhoud van 961 cc. Uit wettelijke gronden is ABS natuurlijk standaard aan boord, naar overige elektronische hulpmid- delen zoek je echter tevergeefs. Wel heel modern daarentegen is het rijwielgedeelte: fijngevoelig aansprekende maar best stug afgestelde upside-down voorvork van Öhlins, volledig instelbare schokbrekers van dezelfde maker en remmerij van Brembo getuigen van een moderne stand van zaken. Klassiek en modern in perfecte harmonie? Krachtig trekt de startmotor de beide zuigers heen en weer. Na een paar seconden wordt het geduld van de rijder beloond met het karakteristieke stampen van de tweeling. Dat is overigens vooral duidelijk voelbaar, maar nauwelijks te horen. De ele- gante twee-in-twee uitlaat pruttelt namelijk slechts zacht, een beetje conform de bekende Britse terughoudendheid. Die welgemanierd- heid legt de twin ook wat betreft gasrespons aan de dag. De drempel tussen nul- en deel- last neemt ’ie namelijk bijzonder soepeltjes. Bovendien pakt de tweecilinder vanaf zo’n drieduizend toeren – daaronder gedraagt het blok zich nog wat onwillig – gretig op en >