MotoPlus 2018/04

24 MOTOPLUS test + techniek Klassiek: twee verfijnde ronde klokken, uitstekend afleesbaar en geflankeerd door alleen het hoog- nodige aan LCD-informatie. Een stemmig geheel. Mat en glanzend: tankembleem en lak als een extra indicatie van de enorm hoge afwerkings- graad van de CB. Honda CB1100RS Vroeger was alles eenvoudiger, duidelijker. Motorfietsen wilden – heel simpel gesteld – gewoon ‘goed’ zijn, dus functione- ren vanuit het oogpunt van rijpret of prakti- sche bruikbaarheid. Dat werd gedestilleerd uit een zo objectief mogelijke test, compleet met prestaties, meetwaarden, punten en een einduitslag. Een duidelijke en eerlijke zaak. Maar toen raakte ‘retro’ in zwang, en alles veranderde. ‘Zo goed mogelijk’ verloor aan betekenis, dekte de lading niet meer. Klas- sieke of retro-motoren waren en zijn er in de eerste plaats om van te genieten, en som- mige ook om alleen maar naar te kijken. Het is in ieder geval meer een gevoelskwestie. Deze motoren onttrekken zich aan een objec- tieve test, en zijn onderwerp van subjectieve smaak. Over dit soort motoren zijn impres- sies geschreven, met ‘knisperende’ motor- blokken, ‘good vibrations’ en verzonken blik- ken in het café. Kleine en grotere minpunten worden dan vaak met de bekende mantel der liefde bedekt. “Hij hoeft niet goed te sturen, maar moet juist lekker kunnen bewegen”, is in die zin een gevleugelde uitspraak. De nieuwste generatie Japanse retro-motoren past eigenlijk niet langer in dit sterk vereenvoudigde kader. Nadat men in het land van de rijzende zon aanvankelijk lang aarzelde om bij de nieuwe trend aan te haken, hebben Yamaha met de XSR900 en Kawasaki met de Z900RS nu modellen waarvan de looks weliswaar op een of andere manier aan het verleden doen denken, maar waarvan de techniek uit een middenklasse naked stamt. Het zijn uiteraard motoren die op het gevoel inspelen, maar met hun sterke motorblokken, nauwkeurige 17-inch rijwiel- gedeeltes en sportieve componenten willen >